Supreme Court dismisses late civil law challenge as inadmissible due to pre-2004 judgment date and standing issues.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a civil law challenge filed by a non-party against a final judgment rendered in 1990. The applicant argued for the restoration of the filing deadline, but the court noted the new challenge mechanism only applies to judgments becoming final after September 1, 2004. Furthermore, the applicant lacked standing as they were not a party to the original proceedings and failed to meet mandatory legal representation requirements.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A civil law challenge is inadmissible for judgments becoming final before the new procedural regime took effect on September 1, 2004, and must be filed by a party to the original proceedings with proper legal representation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 16/09 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi J. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w O., z dnia 17 grudnia 1990 r., wydanego w sprawie z powództwa W. R. (którego następcami prawnymi są: J. R., J. R., M. R. i M. R.) przeciwko A.J. R. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie J. R. w dniu 1 grudnia 2008 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 17 grudnia 1990 r. wydanego w sprawie I C …/90 z powództwa W. R. przeciwko A. J. R. Złożył też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nowelizacja kodeksu postępowania cywilnego dokonana ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz.
98) wprowadziła nieznaną dotąd skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia regulując ją w przepisach art. 4241 - 42412 k.p.c. Wprowadzenie tej instytucji spowodowane było nowelizacją art. 417 k.c. oraz wprowadzeniem nowego art. 4171 i art. 4172 k.c., co nastąpiło na podstawie ustawy nowelizującej kodeks cywilny z dnia 7 czerwca 2004 r. (Dz. U. Nr 162, poz. 1692), która weszła w życie z dniem 1 września 2004 r. W związku z wejściem w życie wskazanych wyżej nowych regulacji prawnych, powstało zagadnienie ram czasowych ich stosowania, a w szczególności daty, od jakiej są zaskarżalne skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocne orzeczenia.
Zagadnienie to rozstrzygnął Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r. III BZP 1/05 (OSNC 2006/5/78) stwierdzając, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od dnia 1 września 2004 r. Z uwagi na to, że przedmiotem wniesionej przez J. R. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wyrok Sądu Rejonowego, który uprawomocnił się przed tą datą, skarga jest niedopuszczalna.
Bezprzedmiotowy i niedopuszczalny jest zatem także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, skoro sama skarga jest niedopuszczalna nie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia, lecz dlatego że w ogóle nie przysługuje. 3 Niezależnie od tego trzeba wskazać, że wniosła ją osoba nie będąca stroną w sprawie, w której został wydany zaskarżony wyrok, a ponadto nie został spełniony przewidziany w art. 871 k.p.c. przymus adwokacko-radcowski obowiązujący w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Mając to na uwadze Sąd Najwyższy odrzucił skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jako niedopuszczalne (art. 4248 § 1 k.p.c. oraz art. 171 w zw. z art. 42412 , art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.). jz