Supreme Court transfers disciplinary case to another court due to witness location and police officer scheduling concerns.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the appeal court's request to transfer a disciplinary case against a judge to a different disciplinary court. Although the court criticized the delay caused by the original proceedings, it found the transfer justified because three witnesses resided far from the first court while being closer to the second. The decision emphasized minimizing disruption to police officers serving as witnesses and noted that the absence of the accused or their defense attorney would not halt the trial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 k.p.k.; Art. 128 u.s.p.: The Supreme Court may transfer a disciplinary case to another court of equal rank when economic process considerations, such as witness location or the need to minimize disruption to public service, justify the move.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE Z DNIA 21 KWIETNIA 2009 R. SNO 24/09 Przewodniczący: sędzia SN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca). Sędziowie SN: Jan Górowski, Dariusz Zawistowski. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego Sądu Rejonowego obwinionego o przewinienie dyscyplinarne określone w art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2007 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. wniosku Sądu Apelacyjnego Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia 4 marca 2009 r. o przekazanie w trybie art. 36 k.p.k. sprawy do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B. na podstawie art. 36 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. p o s t a n o w i ł : przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B.
U z a s a d n i e n i e Wniosek zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie można nie wyrazić dezaprobaty dla sposobu procedowania Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A., prowadzącego do zbędnej zwłoki w merytorycznym rozpoznaniu sprawy, i to ograniczonej obecnie do jednego, nieskomplikowanego zarzutu uchybienia godności urzędu, po zawieszeniu postępowania co do drugiego czynu (mającego zawierać znamiona przestępstwa). Wszak wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej wpłynął w dniu 9 czerwca 2008 r., Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego był obecny na rozprawach w dniach 19 września 2008 r. i 17 lutego 2009 r., a więc choćby wówczas mógł być wezwany przez Sąd do wypowiedzenia się co do potrzeby przesłuchania określonych świadków, zaś korespondencyjnie w każdym czasie, podobnie jak obwiniony i jego obrońca, którzy uczestniczyli w pierwszej rozprawie.
Sąd właściwy potrzebował zatem prawie dziewięć miesięcy na konstatację, że ekonomika procesowa przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, bo wszyscy świadkowie podlegający wezwaniu zamieszkują z dala od Sądu właściwego. Nie mniej tak w istocie jest. Należy wezwać na rozprawę troje świadków zamieszkujących w C., czyli w znacznej odległości od A., a blisko Sądu Apelacyjnego w B. Tylko więc ze względu na ten fakt oraz to, że dwoje świadków jest funkcjonariuszami Policji, a zatem należy minimalizować czas zakłócenia planu ich służby, Sąd Najwyższy uznał, że zachodzą powody do uwzględnienia wystąpienia, 2 tym bardziej, iż ewentualna nieobecność obwinionego i jego obrońcy na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (art. 115 § 3 u.s.p.).
Dlatego postanowiono jak na wstępie.