Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for challenging final eviction orders.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal against a final eviction order due to procedural deficiencies. The plaintiffs sought to annul the ruling, but the defendants failed to substantiate alleged damages or identify the specific legal provision violated. Consequently, the court ruled that the appeal lacked essential elements required by law and was therefore inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; An appeal against a final judgment must cumulatively demonstrate the specific legal provision violated and substantiate the damage caused; failure to meet these requirements results in the dismissal of the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 2/09 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa H. F. przeciwko A. I. i in., przy interwencji ubocznej Gminy Miejskiej K. po stronie powoda o eksmisję, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r., na skutek skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 października 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie pozwanych […], od postanowienia Sądu Rejonowego, w sprawie z powództwa H. F., o eksmisję. Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądali stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Tymczasem w skardze pozwanych brak jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody oraz wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Z tych względów, stwierdziwszy że skarga pozwanych nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jz