Supreme Court dismisses appeal on inheritance acceptance, citing failure to meet statutory declaration requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by A.S. against the Regional Court's decision regarding inheritance acceptance. The court found that A.S. failed to submit a joint declaration of withdrawal and acceptance/rejection of the inheritance as required by law. Consequently, the Regional Court correctly ruled that the inheritance passed to other heirs due to the lack of a valid declaration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1019 § 1 k.c.; Art. 1018 § 3 k.c.: A declaration of withdrawal from inheritance must be accompanied by a declaration of acceptance or rejection; failure to submit this second declaration renders the withdrawal ineffective, causing the inheritance to pass to statutory heirs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 319/08 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku B.S. przy uczestnictwie A.S., M.S. i H.G. o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2009 r., skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania A.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt [...], oddala skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r.
Sąd Okręgowy w W. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym T.S. oddalił apelację uczestniczki A.S. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 lipca 2007 r., który odmówił zatwierdzenia oświadczeń o uchyleniu się przez A.S. i M.S. od skutków prawnych oświadczeń o odrzuceniu spadku po ojcu T.S., a także stwierdził, że spadek po T.S. z mocy ustawy nabyła żona B.S., siostra H.G. i matka J.S. Sąd Okręgowy uznał, że zarówno A.S., jak i M.S. nie uchylili się skutecznie od swoich oświadczeń woli w przedmiocie odrzucenia spadku, gdyż wbrew art. 1019 § 1 k.c. wraz z uchyleniem się nie złożyli jednocześnie oświadczeń o tym, czy spadek przyjmują, czy też go odrzucają.
W odniesieniu do uczestniczki postępowania A.S. brak w aktach sprawy dowodu złożenia takiego oświadczenia. W odniesieniu zaś do uczestnika postępowania M.S. oświadczenie zawarte w piśmie procesowym nie spełnia wymagania co do formy przewidzianej w art. 1018 § 3, gdyż nie zostało złożone na piśmie z podpisem urzędowo poświadczonym. Od postanowienia Sądu drugiej instancji skargę kasacyjną wniosła uczestniczka A.S. Opierając ją wyłącznie na pierwszej podstawie kasacyjnej, zarzuciła naruszenie art. 1019 § 1 k.c. przez jego błędną interpretację oraz niewłaściwe zastosowanie art. 1018 § 3 k.c. polegające na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji, że „ze względu na niedochowanie formy brak w aktach sprawy ważnego oświadczenia uczestniczki o przyjęciu spadku wprost” i wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia wraz ze zmianą postanowienia Sądu Rejonowego w sposób bliżej określony w skardze i przekazanie sprawy albo o uchylenie tych postanowień z przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze kasacyjnej zarzucono wyłącznie naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 1019 § 1 w zw. z art. 1018 § 3 k.c. Należy podzielić pogląd 3 skarżącej, że uchylenie się od oświadczenia o odrzuceniu spadku powinno być złożone łącznie z oświadczeniem, czy i jak spadek zostaje przyjęty lub odrzucony (art. 1019 § 1 pkt 2 k.c.). W ocenie jednak skarżącej, do tego drugiego oświadczenia nie ma zastosowania art. 1018 § 3 k.c., który wymaga złożenia oświadczenia o przyjęciu spadku w formie ustnej lub pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym, lecz ogólne przepisy o wadach oświadczeń woli.
Z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy kwestia ta ma jednakże drugorzędne znaczenie. Zgodnie bowiem z art. 39813 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. W stanie faktycznym sprawy Sąd Okręgowy ustalił natomiast, że uczestniczka A.S. nie przedstawiła łącznie z uchyleniem się od oświadczenia woli odrębnego oświadczenia o tym, czy przyjmuje lub odrzuca spadek. W konsekwencji w aktach sprawy dokumentu takiego nie ma. Powołana przez nią podstawa kasacyjna nie prowadzi do wykazania ewentualnych uchybień przy konstruowaniu stanu faktycznego.
Samych tych ustaleń w postępowaniu kasacyjnym bezpośrednio nie wolno podważać. Należy więc uznać, że skoro uczestniczka nie wykazała, że złożyła omawiane oświadczenie woli, to dokonywanie oceny wzajemnej relacji art. 1019 § 1 k.c. do art. 1018 k.c. jest zbyteczne. Co najwyżej można wskazać, że pismo procesowe pełnomocnika uczestniczki adw. W.F., na które powołuje się skarżąca, zawiera jedynie wniosek o „przyjęcie oświadczenia uczestniczki postępowania A.S., że spadek po zmarłym spadkodawcy przyjmuje wprost”, mimo że dołączony do pisma akt notarialny nie zawiera takiego oświadczenia, ograniczając się jedynie do oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych.
Nie ma też podstawy do przyjęcia, że oświadczenie to złożył w imieniu uczestniczki pełnomocnik procesowy, skoro w piśmie procesowym brak wzmianki na temat szczególnego umocowania go do dokonania tej czynności prawa materialnego. Z wniosku tego wynika jedynie, że pełnomocnik przedstawia oświadczenie uczestniczki do wiadomości sądu, przy czym w aktach sprawy stosownego dokumentu brak. Skarżąca nie podjęła zresztą próby wykazania, że działający za nią pełnomocnik procesowy był umocowany do złożenia w jej imieniu wymaganego oświadczenia woli. 4 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39815 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).