Supreme Court dismisses personal appeal for lack of mandatory lawyer representation and procedural defects.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's personal appeal against a lower court's dismissal of her cassation complaint. The plaintiff argued that the appellate court failed to appoint a lawyer due to the Bar Council's refusal and incorrectly denied the right to appeal the cassation rejection. The court ruled that mandatory legal representation is absolute in Supreme Court proceedings and that personal appeals violating these rules are inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: Personal appeals filed by parties without mandatory legal representation in Supreme Court proceedings are inadmissible and must be rejected without examining the merits of the complaints.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 8/09 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSA Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa R.K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2009 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Po prawomocnym odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 marca 2006 r. i skargi o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem, powódka w piśmie datowanym 12 kwietnia 2007 r. wniosła o „stwierdzenie nieważności postępowania zarówno w zakresie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego jak również zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania".
Wniosek ten Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. a następnie postanowieniem z dnia 11 maja 2007 r. oddalił wniosek powódki o sporządzenie uzasadnienia tego postanowienia. Postanowienie to powódka zaskarżyła zażaleniem, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2007 r. jako niepodlegajace zaskarżeniu w granicach art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. i nie sporządzone zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. przez adwokata lub radcę prawnego. Postanowienie to powódka zaskarżyła, tak jak kolejne postanowienia odrzucające jej zażalenia, z których ostatnie zapadło w dniu 27 listopada 2008 r.
W osobiście wniesionym zażaleniu na to ostatnie postanowienie powódka zarzuciła, iż przy jego wydaniu Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę, że Okręgowa Rada Adwokacka odmówiła wyznaczenia dla niej pełnomocnika, pozbawiając ją tym samym możności działania przed Sądem Najwyższym oraz błędnie przyjął, że na postanowienie dotyczące odrzucenia skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko radcowski. Przymus ma charakter bezwzględny i obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym. Nie uchyla go okoliczność, że ustanowiony przez sąd adwokat lub radca prawny odmówił - jak w przedmiotowej sprawie - wniesienia skargi kasacyjnej (uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 21, postanowienie SN z dnia 16 grudnia 1998 r. III CZP 160/98 nie publ.). 3 Objęte przymusem zażalenie do Sądu Najwyższego, wniesione osobiście przez stronę i nie odrzucone jako niedopuszczalne przez sąd drugiej instancji, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 373 k.p.c., bez możliwości odnoszenia się do zwartych w nim zarzutów.