Appeal dismissed for late request of judgment reasoning; court rejects late procedural requests regardless of fault.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order rejecting a late request for the judgment's reasoning. The appellant argued that the delay was not their fault, but the court held that the statutory deadline for such requests is strict and cannot be extended based on the reasons for the delay. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the costs of the appeal proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 328 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.: A late request for the reasoning of a judgment is rejected by the court without a hearing, and the reasons for the delay do not justify granting the request or restoring the deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 8/09 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Zbigniew Strus w sprawie z powództwa P.M. przeciwko E.M. o unieważnienie aktu notarialnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt [...], 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje adwokat B.M., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w B., od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w B. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. odrzucił wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia wyroku, z powodu wniesienia go po upływie tygodniowego terminu od dnia ogłoszenia tego orzeczenia.
W uzasadnieniu podkreślił, że pełnomocnik procesowy powoda, który wnosił apelację i stawił się na rozprawę apelacyjną po zamknięciu której ogłoszono wyrok, nie złożył wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia. W zażaleniu na to postanowienie skarżący potwierdził fakt, że jego pełnomocnik będący adwokatem nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia, a sam powód nie był obecny na rozprawie apelacyjnej z powodu odbywania kary pozbawienia wolności. Żalący wywodzi, że miał prawo oczekiwać od pełnomocnika złożenia wniosku, a nie dotrzymanie w tej sytuacji terminu do wniesienia wniosku nastąpiło bez jego winy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. spóźnione żądanie strony sporządzenia uzasadnienia wyroku Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Żalący nie kwestionuje w zażaleniu faktu uchybienia terminowi do złożenia wniosku, a jedynie wskazuje przyczyny tego opóźnienia w dokonaniu czynności procesowej, akcentując brak swojej winy. Taka argumentacja nie podważa zasadności zaskarżonego postanowienia, ponieważ przyczyny i okoliczności bezspornego uchybienia tygodniowemu terminowi do złożenia wniosku nie mają wpływu na ocenę zaskarżonego orzeczenia.
Natomiast brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej jest przesłanką uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (art. 168 § 1 k.p.c.), jednakże o takim wniosku nie rozstrzygał Sąd w zaskarżonym zażaleniem postanowieniu. Skoro więc bezspornym jest, że wniosek powoda złożony został na podstawie art. 387 § 3 k.p.c. po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie, to podlegał on 3 odrzuceniu (postanowienie SN z dnia 10 marca 2000 r., IV CZ 18/00, OSNC 2000 r., Nr 10, poz. 181). Jedynie więc marginesowo można wspomnieć, że nawet takie zaniedbania i uchybienia pełnomocników, będących adwokatami lub radcami prawnymi, które są przejawem ich winy w uchybieniu terminu, są traktowane w orzecznictwie jako wina samej strony, którą obciążają procesowe skutki takich zaniedbań i uchybień (v. postanowienie SN z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 45/08, niepubl., postanowienie SN z dnia 8 października 2004 r., III CZ 93/04, niepubl.; postanowienie SN z dnia 17 grudnia 1998 r., II CKN 690/98, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 6 pkt 6 i §§ 19 i 20 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).