Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 10/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding late renewal claim and improper notice of counsel appointment.

Case Number IV CZ 10/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject a motion for trial renewal. The plaintiff argued that the court failed to notify her appointed counsel before ruling on the renewal, violating procedural rights. The court held that the appellate court's decision did not rely on the specific grounds requiring such notice, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 410 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 410 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 2, 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A decision rejecting a renewal claim for reasons other than those listed in Art. 410 § 2 k.p.c. does not require prior notification of the counsel, and an appeal based on this omission is inadmissible.

Keywords

AI generated
motion for trial renewal inadmissible appeal counsel appointment notice Civil Procedure Code procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 410 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Z art. 410 § 1 zdanie drugie k.p.c. wynika, że postanowienie odrzucające skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Art. 410 § 2 k.p.c.
Art. 410 § 2 k.p.c. dopuszcza uzupełnienie skargi w razie wątpliwości co do jej dopuszczalności i w takim wypadku nie można byłoby wykluczyć związku między pominięciem pełnomocnika już ustanowionego przez sąd lecz jeszcze niewyznaczonego, a treścią rozstrzygnięcia.
Art. 394 § 2 i 3 k.p.c.
W związku z tym zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
§ 2 ust. 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 401 ust. 2 k.p.c
Odnośnie do pierwszej podstawy skargi o wznowienie Sąd Apelacyjny wraził zapatrywanie, że bezsporny udział adwokata w sprawie toczącej się przed tym Sądem wyłącza podstawę wznowienia określoną w art. 401 ust. 2 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
jest spóźniona, ponieważ powódka nie dotrzymała terminu trzymiesięcznego ustanowionego w art. 407 § 1 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
w przedmiocie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienia dla niej adwokata, a ponadto obrazę art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 410 § 2 k.p.c
Z art. 410 § 1 zdanie drugie k.p.c.
art. 408 k.p.c
Taka możliwość w odniesieniu do pierwszej z wymienionych podstaw teoretycznie nadal istnieje, ze względu na art. 408 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 10/09 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J.K. o wznowienie postępowania w sprawie [...] Sądu Apelacyjnego w sprawie z powództwa J.K. przeciwko M.B., K.D., E.L., J.M. i A.C. o zadośćuczynienie i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2009 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie i przyznaje adwokatowi A.Ś. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług, od Skarbu Państwa - Sąd Apelacyjny, tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.

Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z 16 października 2008 r. odrzucił skargę powódki o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 16 marca 2004 r. opartą na zarzucie pozbawienia skarżącej możności działania ze względu na nienależytą reprezentacje przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd, przejawiającą się obojętnym stosunkiem do całości postępowania, nieudzielaniem porad i w ogóle pomocy a ponadto wprowadzaniem w błąd powódki zmyślonymi twierdzeniami. W skardze powódka zarzuciła również pozbawienie jej przez sąd możności działania przez niedoręczanie kopii dokumentów stanowiących dowody w sprawie .

Drugą podstawę skargi wypełnił zarzut oparcia wyroku na podrobionych dokumentach. Skarżąca wymieniła zaświadczenie od dr E.W., zaświadczenie prywatne i protokół egzaminacyjny nr [...]. Należy dodać, że sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 4 sierpnia 2004 r., sygn. akt [...], oddalającym apelację powódki od wyroku oddalającego jej powództwo o odszkodowanie za szkodę poniesioną wskutek nienależytego przygotowania powódki do egzaminu kończącego kurs kierowców i uniemożliwienie jej uzyskania pozwolenia na prowadzenie pojazdów.

Odnośnie do pierwszej podstawy skargi o wznowienie Sąd Apelacyjny wraził zapatrywanie, że bezsporny udział adwokata w sprawie toczącej się przed tym Sądem wyłącza podstawę wznowienia określoną w art. 401 ust. 2 k.p.c. w obydwu postaciach, tj. nienależytej reprezentacji i pozbawienia możności działania, tym bardziej, że pozbawienie możności działania musiałoby wynikać z naruszenia prawa przez sąd, a nie z ewentualnego błędu pełnomocnika. Zarzuty podniesione w ramach drugiej podstawy Sąd Apelacyjny uznał za spóźnione, ponieważ dokumenty powoływane przez skarżącą były jej znane już w dniu 15 grudnia 2006 r. kiedy składała po raz pierwszy skargę o wznowienie postępowania opartą na takiej samej podstawie, która to skarga została powódce zwrócona z powodu nieusunięcia braków formalnych. 3 Ponowna skarga złożona 10 września 2008 r. jest spóźniona, ponieważ powódka nie dotrzymała terminu trzymiesięcznego ustanowionego w art. 407 § 1 k.p.c. Powódka reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w zażaleniu na to postanowienie domagała się jego uchylenia, podnosząc zarzut nieważności postępowania wszczętego na skutek skargi o wznowienie postępowania, polegającego na rozpoznaniu skargi przed wykonaniem postanowienia z 9 października 2008 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienia dla niej adwokata, a ponadto obrazę art. 233 § 1 k.p.c. przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie.

W zażaleniu zamieszczono żądanie przyznania pełnomocnikowi – adwokatowi zwrotu niepokrytych kosztów zastępstwa procesowego .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nieważność postępowania z powodu pozbawienia skarżącej możności obrony swych praw w postępowaniu wszczętym skargą o wznowienie nie została wykazana. Z art. 410 § 1 zdanie drugie k.p.c. wynika, że postanowienie odrzucające skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Art. 410 § 2 k.p.c. dopuszcza uzupełnienie skargi w razie wątpliwości co do jej dopuszczalności i w takim wypadku nie można byłoby wykluczyć związku między pominięciem pełnomocnika już ustanowionego przez sąd lecz jeszcze niewyznaczonego, a treścią rozstrzygnięcia.

Postanowienie Sądu Apelacyjnego z 9 października 2008 r. wskazuje jednak "inne" przyczyny odrzucenia skargi, nieobjęte § 2. W takim wypadku zawiadomienie pełnomocnika o wyznaczeniu do reprezentowania powódki przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby prowadzić przede wszystkim do zmiany podstawy skargi, co ze względu na jej znaczenie w określeniu kognicji sądu właściwego oznaczałoby wniesienie odrębnej skargi o wznowienie postępowania. Taka możliwość w odniesieniu do pierwszej z wymienionych podstaw teoretycznie nadal istnieje, ze względu na art. 408 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego związane z pierwszą podstawą nie 4 wykazuje żadnego związku z terminem wyznaczenia pełnomocnika.

W zażaleniu nie przytoczono argumentów, na czym miałoby polegać działanie pełnomocnika przed terminem posiedzenia niejawnego, a pismo to nie wskazuje jakiejkolwiek postaci, ani możliwości takiego działania. W związku z tym zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. Stosownie do postanowień §§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnikowi, który złożył oświadczenie przewidziane w § 20 przyznano zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powiększonych o należny podatek od towarów i usług (§ 2 ust. 3 i § 20 rozp.).