Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CNP 122/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to lack of lawyer and pre-2004 date.

Case Number II CNP 122/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final judgment unlawful. The appellant personally filed the appeal without legal representation and sought relief for a judgment rendered before September 1, 2004. The court rejected the claim because the absence of a lawyer constitutes an irreparable formal defect and the statute of limitations for such appeals had not yet begun.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 k.p.c.; Art. 4241 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. The request to declare a final judgment unlawful is inadmissible if filed without legal counsel and if the judgment became final before September 1, 2004.

Keywords

AI generated
appeal for invalidity lack of legal counsel formal defect statute of limitations final judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 k.p.c.
Przy wniesieniu skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko - radcowski (art. 871 k.p.c.).
Art. 4241 k.p.c.
Ponadto, należy przypomnieć, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 k.p.c
Pozwana osobiście wniosła skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądała stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
art. 871 k.p.c
Przy wniesieniu skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko - radcowski (art. 871 k.p.c.).
art. 4241 k.p.c
Ponadto, należy przypomnieć, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III BZP 1/05
Supreme Court allows heirs to file legal challenge against final judgments effective before new procedural code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 122/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2009 r. skargi K.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 maja 2002 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z powództwa SM w C. przeciwko K.R. o zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 22 maja 2002 r. Sąd Okręgowy w P. zasądził od pozwanej K.R. kwotę 24.135,33 zł z ustawowymi odsetkami na rzecz SM. Pozwana osobiście wniosła skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądała stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przy wniesieniu skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko - radcowski (art. 871 k.p.c.). Ten brak jest brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, przez co skarga podlega odrzuceniu a limine. Ponadto, należy przypomnieć, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu najwyższego z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05). W sprawie zaś skarżąca wniosła skargę od wyroku zapadłego przed tą datą (22 maja 2002 r.). Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).