Legislator Case Law & Legislation
III KO 1/09 AI generated

Supreme Court dismissed transfer request under Art. 37 K.P.K. as an exceptional measure not for staffing issues.

Case Number III KO 1/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The defendant argued for transfer, but the court found no reasonable doubts regarding the competent court's ability to handle the case. The court ruled that Article 37 of the Code of Criminal Procedure is an exceptional provision that cannot be used to solve administrative staffing problems.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exceptional measure requiring a finding that the local court cannot handle the case effectively, and it cannot be used to resolve administrative staffing issues.

Keywords

AI generated
Code of Criminal Procedure transfer of case exceptional measure staffing problems competent court administrative supervision reasonable doubts

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
III KO 1/09 Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji.
art. 37 k.p.k
III KO 1/09 Przepis art. 37 k.p.k.
art. 300 § 2 k.k
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Grzegorza C., oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych w art. 300 § 2 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Z DNIA 12 LUTEGO 2009 R. III KO 1/09 Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji. Nie może zatem, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, gdyż do wypełniania tej roli powołane są organy sprawujące nadzór admi- nistracyjny w sądownictwie, dysponujące stosownymi uprawnieniami (np. instytucją delegacji). Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie SN: R. Malarski, E. Strużyna (sprawozdawca). Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Grzegorza C., oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych w art. 300 § 2 k.k. i in., z powodu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. z dnia 30 grudnia 2008 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi rów- norzędnemu p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

U Z A S A D N I E N I E Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi rów- norzędnemu nie jest zasadny. W przedmiotowej sprawie brak podstaw do formułowania jakichkolwiek rozsądnych wątpliwości i zastrzeżeń co do zdolności prawidłowego rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy. 2 Dla zastosowania wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. konieczna jest konstatacja, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwo- ści. Odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo wła- ściwy może nastąpić m.in. tylko w razie zaistnienia sytuacji wskazującej, że nie jest możliwe sprawne i skuteczne rozpoznanie przez ten sąd konkretnej sprawy.

W niniejszej sprawie żadna z opisanych w uzasadnieniu postanowie- nia okoliczności nie upoważnia do wniosku, że interes wymiaru sprawiedli- wości może zabezpieczyć tylko przekazanie sprawy do rozpoznania inne- mu sądowi. Niedopuszczalne byłoby bowiem przyjęcie, jako przesłanki podjętej na podstawie art. 37 k.p.k. decyzji, założenia, że wyznaczony do jej rozpoznania sędzia nie będzie w stanie sprostać wymogowi wnikliwego i sprawnego przeprowadzenia postępowania sądowego, a w istocie do tego rodzaju obaw sprowadza się przedstawiona w uzasadnieniu postanowienia argumentacja.

Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji. Nie może więc, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, gdyż do wypełniania tej roli powołane są organy sprawujące nadzór admi- nistracyjny w sądownictwie i dysponujące stosownymi instrumentami (np. instytucją delegacji). W tym stanie rzeczy sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytyw- nej postanowienia.