Legislator Case Law & Legislation
II CZ 93/08 AI generated

Supreme Court dismisses late retrial request for non-representation as it exceeds five-year and three-month statutory limits.

Case Number II CZ 93/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial, ruling that the claim was untimely under the Civil Procedure Code. Although the appellant argued ineffective representation by counsel, the court noted the request was filed over five years after the final judgment and missed the three-month deadline for filing. The court held that procedural defects regarding representation do not justify a retrial when strict time limits for filing have clearly expired.

Legislator headnote

AI generated

Art. 408 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 401 pkt 2 k.p.c.: A request for retrial based on lack of proper representation is inadmissible if filed after the expiration of the five-year period from the judgment's effectiveness or the three-month period from discovering the judgment, as such delays preclude the finding of procedural defects preventing effective defense.

Keywords

AI generated
retrial request statute of limitations lack of representation civil procedure code timely filing ineffective defense procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 408 k.p.c.
W uzasadnieniu podniósł, że nie można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania, lub nie była należycie reprezentowana (art. 408 k.p.c.).
Art. 407 § 1 k.p.c.
Pozwany niewątpliwie przekroczył także trzymiesięczny termin do wniesienia skargi zawarty w art. 407 k.p.c.
Art. 410 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny skargę jako spóźnioną odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi do dalszego postępowania.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
Gdyby nawet założyć, że ustanowiony dla pozwanego pełnomocnik z urzędu nienależycie wykonywał swe obowiązki, to nie stanowi to podstawy wznowienia zawartej w art. 401 pkt 2 k.p.c. (por.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 408 k.p.c
W uzasadnieniu podniósł, że nie można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania, lub nie była należycie reprezentowana (art. 408 k.p.c.).
art. 407 § 1 k.p.c
Pozwany niewątpliwie przekroczył także trzymiesięczny termin do wniesienia skargi zawarty w art. 407 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
Sąd Apelacyjny skargę jako spóźnioną odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 93/08 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSA Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi E.D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lipca 2002r., sygn. akt [...] wydanym w sprawie z powództwa A.D. przeciwko E.D. o rozwiązanie umowy przenoszącej własność gospodarstwa rolnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2009 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 sierpnia 2008 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie i przyznaje adw.

J.P. od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego kwotę 600 zł (sześćset) powiększoną o 22% podatku od towarów i usług za udzielenie pozwanemu pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanego E.D. z dnia 9 maja 2008 r. o wznowienie postępowania w sprawie o rozwiązanie umowy przenoszącej własność gospodarstwa rolnego zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lipca 2002 r., [...], który uprawomocnił się po bezskutecznym upływie jednomiesięcznego terminu do wniesienia kasacji, od jego doręczenia pełnomocnikowi w dniu 27 września 2002 r.

W uzasadnieniu podniósł, że nie można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania, lub nie była należycie reprezentowana (art. 408 k.p.c.). Gdyby założyć, że skarga jest oparta na przyczynie nieważności z tego względu - jak twierdził skarżący - iż był nienależycie reprezentowany przez adwokata, to i tak skargę powinien był wnieść w terminie trzymiesięcznym od dowiedzenia się o wyroku, a pozwany o nim wiedział od terminu jego prawomocności (art. 407 § 1 k.p.c.).

Sąd Apelacyjny skargę jako spóźnioną odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi do dalszego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania ze względu na brak należytej reprezentacji strony, występuje wtedy, gdy zaistniały uchybienia procesowe uniemożliwiające jej rzeczywistą obronę. Gdyby nawet założyć, że ustanowiony dla pozwanego pełnomocnik z urzędu nienależycie wykonywał swe obowiązki, to nie stanowi to podstawy wznowienia zawartej w art. 401 pkt 2 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2003 r., II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz. 97, z dnia 24 kwietnia 2003 r., l CZ 27/03 i z dnia 16 czerwca 2004 r., l CZ 38/04 nie publ.). 3 W sprawie doszło do wyznaczenia drugiego pełnomocnika z urzędu dla skarżącego, ze względu na brak płaszczyzny porozumienia pierwszego z pozwanym.

Drugi adwokat brał czynny udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, był autorem apelacji i jego substytut wywiódł ten środek odwoławczy przed Sądem drugiej instancji. Skarga została wniesiona - jak trafnie podniósł Sąd drugiej instancji - po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku. Pozwany niewątpliwie przekroczył także trzymiesięczny termin do wniesienia skargi zawarty w art. 407 k.p.c. W odniesieniu do podstawy pozbawienia możności działania lub braku należytej reprezentacji biegnie on od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku.

Pozwany o nim wiedział już w dniu 15 września 2002 r., o czym przesądza jego pismo procesowe z tej daty. Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).