Supreme Court dismissed appeal for lack of damage as lower court decision only closed appeal route.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint against a final ruling that rejected an appeal. The appellant argued this decision caused irreparable harm by closing the appellate path and preventing inheritance rights verification. The court held that since the lower court's ruling on the appeal was already final and unchallenged, the appellant suffered no new damage warranting relief.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: A complaint for violation of law regarding a final ruling is inadmissible if the ruling merely closed the appellate route without causing new damage or altering the legal situation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 92/08 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi A.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku B.K. przy uczestnictwie A.B. o stwierdzenie nabycia spadku po S.B., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy w Ś. oddalił zażalenie uczestnika postępowania A.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu apelacji.
Apelacja wniesiona przez uczestnika postępowania została słusznie odrzucona z powodu braku wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Uczestnik postępowania wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś., zarzucając naruszenie przepisów art. 130 § 1 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284). Skarżący stwierdził, że na skutek wydania zaskarżonego postanowienia poniósł szkodę polegającą na tym, że w wyniku zamknięcia zaskarżonym orzeczeniem drogi do obrony jego praw w postępowaniu apelacyjnym utracił możliwość potwierdzenia swoich praw właścicielskich do udziału w spadku wynoszącego 50%.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Zaskarżone postanowienie zamknęło uczestnikowi postępowania tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 10 marca 2008 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 i 366 k.p.c.). Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47).
Należy podkreślić, że skarżący - w następstwie procesowego ukształtowania swojej skargi - został pozbawiony możliwości dowodzenia, że wynik postępowania 3 odwoławczego byłby dla niego korzystny. Sąd Najwyższy nie ma uprawnienia do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenia odwoławcze powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia apelacji (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.). Zaskarżając jedynie postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji skarżący nie uprawdopodobnił, gdyż nie mógł uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).