Supreme Court dismisses appeal against 1966 inheritance ruling due to procedural time limits and unauthorized representation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the legal successor of the widow against a 1966 inheritance judgment. The court ruled that the appeal was inadmissible because it challenged a decision rendered in 1966, which falls outside the statutory time limit for such challenges established in 2005. Furthermore, the appellant's representative was a non-professional relative rather than a qualified attorney, violating mandatory representation rules for this specific type of proceeding.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 lipca 1989 r. o postępowaniu cywilnym (k.p.c.), art. 4248 § 1; art. 871 k.p.c.; Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń wydanych od 1 września 2004 r.; postępowanie przed Sądem Najwyższym wymaga zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 47/08 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku F.S. i J.S. o stwierdzenie nabycia spadku po K.S., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2009 r., na skutek skargi S.T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego w K. z dnia 22 lutego 1966 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 lutego 1966 r. Sąd Powiatowy w K. stwierdził, że spadek po K.S. nabyli wdowa M.S. w 2/8 częściach oraz jej synowie F.S. i E.S. po 3/8 części, z wyłączeniem udziału spadkodawcy w majątku objętym do chwili jego śmierci wspólnością ustawową; udział ten odziedziczyli synowie F.S. i E.S. po połowie. Postanowienie to zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia następczyni prawna M.S. – J.N.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), mającej moc zasady prawnej, oraz w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05 (OSNC 2006, nr 1, poz.
15) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września 2004 r. i później. Z tego względu skarga wniesiona od orzeczenia, które zostało wydane w dniu 22 lutego 1966 r. jest niedopuszczalna. Poza tym w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 k.p.c.), które dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga J.N. została sporządzona przez jej pełnomocnika, siostrę, S.T., która nie jest zawodowym pełnomocnikiem, ani nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Z tych względów należało orzec, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).