Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CNP 94/08 AI generated

Supreme Court dismissed appeal claiming insurance annuity adjustment requires Civil Code Art. 3581 § 3.

Case Number I CNP 94/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed K.J.'s appeal against a lower court ruling that rejected her claim for an increased insurance annuity. The appellant argued that Article 3581 § 3 of the Civil Code governs such adjustments due to inflation, while the lower court correctly applied Article 907 § 2. The court upheld the lower decision, confirming that only Article 907 § 2 permits annuity modifications based on monetary value decline.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4244 k.p.c.; Art. 907 § 2 k.c.; Art. 3581 § 3 k.c.: A claim for increased insurance annuity based on monetary value decline must be grounded exclusively on Article 907 § 2 of the Civil Code, not Article 3581 § 3.

Keywords

AI generated
insurance annuity adjustment monetary value decline Civil Code provisions legal appeal dismissal inflation compensation

Cited Legislation

AI generated
Art. 4244 k.p.c.
na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 4244 k.p.c.) i na taką podstawę powołuje się skarżąca.
Art. 907 § 2 k.c.
Sąd wskazał, że podstawą żądania zmiany wysokości renty może być jedynie art. 907 § 2 k.c., a tymczasem powódka oparła swoje żądanie na art.
Art. 3581 § 3 k.c.
907 § 2 k.c., a tymczasem powódka oparła swoje żądanie na art. 3581 § 3 k.c. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1994 r., III CZP 58/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz.
Art. 42411 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił skargę stwierdzając, brak podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia (art. 42411 § 1 k.p.c.).
art. 907 § 2 k.c
Sąd wskazał, że podstawą żądania zmiany wysokości renty może być jedynie art. 907 § 2 k.c., a tymczasem powódka oparła swoje żądanie na art.
art. 3581 § 3 k.c
907 § 2 k.c., a tymczasem powódka oparła swoje żądanie na art. 3581 § 3 k.c.
art. 4244 k.p.c
na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 4244 k.p.c.) i na taką podstawę powołuje się skarżąca.
art. 42411 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił skargę stwierdzając, brak podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia (art. 42411 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CZP 58/94
Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1994 r., III CZP 58/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz.
III CZP 58/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz. 207)
Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1994 r., III CZP 58/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz. 207).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 94/08

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) SSA Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi K.J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego dnia 21 września 2007r., wydanego w sprawie z powództwa K.J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2009 r., oddala skargę. 2 Uzasadnienie K.J., powódka w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 września 2007 r.

Wyrokiem tym Sąd drugiej instancji zmienił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 17 maja 2007 r. i oddalił powództwo, w którym K.J. domagała się podwyższenia dożywotniej kwartalnej renty należnej powódce z umowy ubezpieczenia. Sąd wskazał, że podstawą żądania zmiany wysokości renty może być jedynie art. 907 § 2 k.c., a tymczasem powódka oparła swoje żądanie na art. 3581 § 3 k.c. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1994 r., III CZP 58/94 (OSNCP 1994, nr 11, poz. 207). W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego orzeczenia podnosi się, że nastąpiło naruszenie prawa materialnego, tzn. art. 907 § 2 k.c. Przedmiotem żądania powódki była waloryzacja renty z umowy ubezpieczenia, a do oceny takich żądań należy stosować art. 3581 § 3 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może zostać oparta m.in. na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 4244 k.p.c.) i na taką podstawę powołuje się skarżąca. Jednak sformułowany w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już przesądzone, że istotny spadek siły nabywczej pieniądza może uzasadniać zmianę wysokości renty odszkodowawczej wyłącznie na podstawie art. 907 § 2 k.c. Takie stanowisko zaprezentowane zostało w przywołanej wyżej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 1994 r., III CZP 58/94, która, jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy, zachowała aktualność. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił skargę stwierdzając, brak podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia (art. 42411 § 1 k.p.c.).