Supreme Court dismisses appeal due to improper court fee payment failure to round to full zloty.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding a civil claim for payment, ruling that the appeal was inadmissible due to improper fee payment. The appellant had transferred 8,475.15 PLN without rounding to the nearest whole zloty as required by law, a procedural error the court deemed fatal. The court rejected constitutional arguments about proportionality, holding that the statutory requirement for rounding is a valid basis for dismissing the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 1302 § 3 k.p.c.: Failure to round court fees to the nearest full currency unit constitutes a ground for inadmissibility of the appeal, overriding general rules on fee calculation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 78/08 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca) w sprawie z powództwa H. M. przeciwko (…) Domowi Maklerskiemu Spółce Akcyjnej w B.(…) o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2008 r., zażalenia strony pozwanej od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 września 2008 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 2 września 2008 r. sygn. akt I Aca (...) Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną (…) Domu Maklerskiego Spółki Akcyjnej w B.(…) od wyroku Sądu Apelacyjnego z 21 maja 2008 r.
Przyczynę odrzucenia stanowiło nieodpowiednie opłacenie skargi kasacyjnej. Tytułem opłaty sądowej przelano na rachunek sądu kwotę 8475,15 zł, bez zaokrąglenia do pełnego złotego, jak wymaga art. 21 ustawy z 28 lipca 2005 r. Odrzucając skargę kasacyjną Sąd zastosował art. 1302 § 3 k.p.c. Pozwany w terminie wniósł pismo ograniczające skargę kasacyjną co do kwoty odsetek zasądzonych od sumy 740.090 zł za okres od 11 września 1999 r. do 17 stycznia 2000 r. oraz zażalenie. 2 W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z art. 13 ustawy z 28 lipca 2005 r. przez niezbadanie rzeczywistej wartości przedmiotu zaskarżenia i uznanie, że opłata została uiszczona w niepełnej wysokości.
Poza tym zarzucił naruszenie przepisów powołanych przez Sąd Apelacyjny zarzucając im naruszenie art. 31 ust. 3 Konstytucji przez brak proporcjonalności w ograniczeniu korzystania z konstytucyjnego prawa do sądu. W uzasadnieniu zarzucił, że wartość przedmiotu sporu wynosiła tylko 115.000 zł ponieważ nie wliczono do niej wartości odsetek zasądzonych obok żądania głównego i zaskarżanych obok roszczenia głównego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nie ma podstawy prawnej zapatrywanie skarżącego, że nie każdy przypadek niepełnej opłaty stanowi nienależyte opłacenie pisma. Nieusprawiedliwiona w okolicznościach sprawy jest argumentacja zaczerpnięta z postanowienia Sądu Najwyższego z 9 maja 2007 r. (sygn. II CZ 30/07), iż do wartości przedmiotu zaskarżenia nie dolicza się odsetek zasądzanych obok żądania głównego. Skarżący pomija bowiem znaczenie art. 20 k.p.c., stanowiącego podstawę tego orzeczenia, wyłączającego wliczanie do wartości przedmiotu sporu odsetek, pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego.
W postanowieniu z dnia 30 maja 2007 r. I CZ 38/07 Sąd Najwyższy wyjaśnił treść omawianego przepisu, stwierdzając, że odsetki nie są dochodzone obok świadczenia głównego, jeżeli następuje zmiana ich charakteru z należności okresowej na kwotę poddaną oprocentowaniu, czyli na kapitał. Przepis art. 20 k.p.c. nie ma zastosowania do wypadku kapitalizacji odsetek w prawnym znaczeniu. Powód domagał się odrębnie odsetek od 740.090 zł i sumy głównej z odsetkami. Błędem, który popełnił przy zaskarżaniu był brak zaokrąglenia prawidłowo wyliczonej sumy opłaty sądowej.
Argumentacja dotycząca niekonstytucyjności art. 21 u.k.s.c. nie może być uwzględniona, ponieważ podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis ustawy zwykłej. Błąd niezastosowania tego przepisu obciąża skarżącego i na nim spoczywa ciężar sporządzenia skargi konstytucyjnej, jeżeli jest przekonany o trafności zarzutu niezgodności przepisów kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z Konstytucją. Uznając, że zażalenie nie ma uzasadnionej podstawy, Sąd Najwyższy oddalił je zgodnie z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.