Cassation appeal dismissed because property value remained below the statutory threshold for admissibility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the district court's decision to reject the claim due to insufficient property value. The appellant argued the court failed to verify the property value on its own initiative, claiming the city's value was unknown until revealed during the proceedings. The court ruled that since the plaintiff set the value and the defendant raised no objection, the value remained fixed and below the admissibility threshold.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 370 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 25 § 1, 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the disputed property value remains below the statutory threshold because the court did not verify the value ex officio and the opposing party did not raise an objection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 81/08 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Miasta G. przeciwko Przedsiębiorstwu Dróg Komunalnych - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2008 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt VII Ga (…) [WSC (…)], oddala zażalenie.
Uzasadnienie Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Spółki jako niedopuszczalną, z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. Pozwana w zażaleniu na to postanowienie zarzuciła obrazę art. 25 § 1 i 2 k.p.c. polegającą na niesprawdzeniu przez Sąd z urzędu wartości przedmiotu sporu, skoro przy wielkości spornej nieruchomości powinien mieć wątpliwości co do prawidłowego oznaczenia tej wartości i podjąć czynności zmierzające do ustalenia właściwej wartości, zaś strona pozwana nie zgłosiła w tym przedmiocie zarzutu, gdyż nie znała zarządzenia Prezydenta Miasta G., bowiem powód je ujawnił dopiero w toku sporu. 2 W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze kasacyjnej biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stanowisko Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie może być skutecznie zwalczane, bowiem znajduje uzasadnienie w art. 3982 § 1 i art. 370 w związku z art. 39821 k.p.c. Strona powodowa w pozwie określiła wartość przedmiotu sporu na kwotę 1.615, 16 zł. i tak określona wartość pozostaje niezmieniona do końca postępowania, chyba że nastąpi zmiana tej wartości w wyniku sprawdzenia przez Sąd z urzędu lub na zarzut pozwanego, albo gdy nastąpiła zmiana powództwa pociągająca za sobą taką zmianę. Zgodnie z art. 25 § 1 k.p.c. Sąd może z urzędu – do chwili doręczenia pozwanemu odpisu pozwu - sprawdzić wartość przedmiotu sporu, a po dokonaniu doręczenia aż do chwili wdania się w spór co do istoty sprawy, tylko na zgłoszony przez pozwanego zarzut w tym przedmiocie (art. 25 § 2 k.p.c.).
Jak wynika z akt sprawy, Sąd nie podejmował z urzędu czynności w celu sprawdzenia wartości przedmiotu sporu, a strona pozwana nie zgłosiła w tym zakresie zarzutu. W tej sytuacji, określona w pozwie wartość przedmiotu sporu pozostała niezmieniona aż do zakończenia postępowania apelacyjnego i strona pozwana nie może w skardze kasacyjnej skutecznie określić wyższej wartości przedmiotu zaskarżenia. Zatem Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwotowego progu dopuszczalności skargi kasacyjnej i skargę tę odrzucił, co przesądza o bezzasadności zażalenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy zażalenie oddalił (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).