Legislator Case Law & Legislation
V CNP 96/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final payment order due to statute of limitations and lack of counsel.

Case Number V CNP 96/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal challenging the finality of a payment order issued in 2002. The defendant filed the appeal in 2008, well beyond the two-year statutory limitation period, and failed to engage a lawyer as required by law. The court ruled the appeal inadmissible because it violated both the time limit for filing and the mandatory requirement for legal representation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1, 2 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible if filed after the two-year limitation period expires or if submitted personally by a party without legal counsel.

Keywords

AI generated
statute of limitations legal representation requirement inadmissible appeal final payment order procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Art. 4246 § 1 k.p.c.
871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c. Zgodnie bowiem z art.
Art. 871 § 1 k.p.c.
W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art.
Art. 871 § 2 k.p.c.
W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art.
Art. 130 k.p.c.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art.
art. 4246 § 1 k.p.c
871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art.
art. 130 k.p.c
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 4248 § 1 k.p.c
W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 96/08 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi T. Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w L. z dnia 22 lipca 2002 r. sygn. akt VI GNc (…) [WSC (…)] w sprawie z powództwa "A.(…)" Spółki z o.o. w W. przeciwko T. Ł. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w L. z dnia 22 lipca 2002 r. [sygn. akt VI GNc (…)] pozwany T. Ł. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c. Zgodnie bowiem z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Zaskarżony nakaz zapłaty stał się prawomocny z dniem 3 września 2002 r. Pozwany T. Ł. wniósł skargę o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dnia 5 kwietnia 2008 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 4246 § 1 k.p.c. Z kolei zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez pozwanego, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko- radcowskiego.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).