Supreme Court allows prosecutor's appeal, correcting district court's error on which entity pays defense costs.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's order awarding defense costs to the acquitted defendant and remanded the case for retrial. The prosecutor argued the Regional Prosecutor's Office lacked the financial authority to pay, citing internal regulations that only the Regional Court holds the budget. The court agreed, noting that while the State Treasury generally pays defense costs upon acquittal, the specific entity designated to make the payment was incorrectly identified by the lower court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 632 pkt 2 k.p.k.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury: The State Treasury bears defense costs upon acquittal, but the specific paying entity must be the Regional Court, not the Regional Prosecutor's Office, as the latter lacks independent financial status.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 223/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jadwiga ŻywolewskaŁawniczak (przewodniczący) SSN Andrzej Deptuła (sprawozdawca) SSN Marian Buliński Protokolant Małgorzata Żmudka przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Goszczyńskiego w sprawie J. C. uniewinnionego z art. 233 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 14 listopada 2008 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść J. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 18 grudnia 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.
U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r.– Sąd Rejonowy w T. zasądził od Skarbu Państwa – Prokuratury Rejonowej w Ś. kwotę 4.136 zł 2 na rzecz J. C. (prawomocnie uniewinnionego od stawianych zarzutów w sprawie sygn. II K 199/04) tytułem zwrotu kosztów obrońcy z wyboru. Postanowienie to zaskarżył kasacją, wniesioną – jak określono w petitum – na niekorzyść J. C., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego art. 632 pkt 2 k.p.k. polegające na błędnym wskazaniu Prokuratury Rejonowej w T., jako organu zobowiązanego w imieniu Skarbu Państwa do zwrotu J.
C. kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru, w sytuacji, gdy zgodnie z § 27 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 169, poz. 1189) prokuratura rejonowa nie jest statio fisci Skarbu Państwa, który posiadałby własny budżet, w związku z czym nie może dokonać wypłaty zwrotu kosztów, co czyni orzeczenie niewykonalnym. W kasacji sformułowano wniosek o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania w tym zakresie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja okazała się w pełni zasadną. Stosownie do art. 632 pkt 2 k.p.k., do jego nowelizacji ustawą z dnia 7 marca 2007 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 539), w procesie z oskarżenia publicznego, zasadą było, że w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania, koszty procesu ponosił Skarb Państwa, z wyjątkiem jednak kosztów występowania w sprawie obrońcy lub pełnomocnika z wyboru, z tym wszakże, że „w uzasadnionych wypadkach” sąd mógł przyznać oskarżonemu zwrot kosztów w całości lub w części w zakresie wynagrodzenia jednego obrońcy z wyboru.
Przepis ten został zakwestionowany w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. (SK 21/04, Dz. U. Nr 141, poz. 1013). 3 Wskazana nowelizacja z 7 marca 2007 r. zmieniła omawiany przepis i nadała mu jego obecną treść. W obecnie obowiązującym stanie prawnym zasada zwrotu kosztów związanych z udziałem obrońcy z wyboru, przy uniewinnieniu oskarżonego lub umorzeniu postępowania w sprawach z oskarżenia publicznego, jest bezdyskusyjna. Koszty te ponosi Skarb Państwa (z wyjątkami, o których mowa w pkt 2 ww. przepisu). Sąd Rejonowy w T. trafnie „odczytał” treść obecnie obowiązującego przepisu art. 632 k.p.k., tyle tylko, że błędnie uznał Prokuraturę Rejonową w T. za statio fisci Skarbu Państwa, co zasadnie zarzucone zostało w kasacji.
Sąd Rejonowy najwyraźniej nie dostrzegł zasad organizacyjnych jednostek prokuratury, w tym głównie, że jedynie prokuratura okręgowa (a nie rejonowa) posiada samodzielność finansową i to do jej zadań należy prowadzenie spraw finansowoksięgowych, związanych z wykonywaniem budżetu prokuratury okręgowej i podległych jej prokuratur rejonowych. W tej materii wskazać trzeba na Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. – Regulaminu wewnętrznego powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 169, poz. 1189), ze szczególnym uwzględnieniem § 27 ust. 1 pkt 1.
W konsekwencji Sąd Rejonowy w T. błędnie uznał, że Prokuratura Rejonowa w T. posiada własny budżet i jest tym samym statio fisci Skarbu Państwa. W rzeczywistości to Sąd Rejonowy w T. jest, w zaistniałym układzie procesowym, statio fisci Skarbu państwa albowiem w myśl Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia gospodarki finansowej i działalności inwestycyjnej sądów powszechnych (Dz. U. Nr 11, poz.
69) to prezes sądu rejonowego lub kierownik finansowy sądu jest dysponentem budżetu trzeciego stopnia. 4 W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.