Supreme Court dismisses appeal rejecting claim that court credit overpaid appeal fee against cassation fee.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint due to insufficient court fees. The appellant argued that a double payment for an appeal fee should be credited against the higher fee required for the cassation complaint. The court ruled that the Civil Procedure Code and the Civil Costs Act do not provide for such automatic credit of overpaid fees from one proceeding to another.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: The court cannot credit an overpaid court fee from a prior appeal proceeding against the fee due for a subsequent cassation complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 92/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSA Dariusz Dończyk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółki z o.o. w O. przy uczestnictwie A. O. i T. O. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r., zażalenia uczestnika postępowania T. O. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. Sąd Okręgowy w O. na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika uczestnika postępowania T. O. albowiem skarga ta nie została należycie opłacona. Zamiast opłaty w kwocie 200 zł została uiszczona opłata w kwocie 100 zł. Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł uczestnik postępowania T. O., który zaskarżył je w całości zarzucając naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze, art. 39 ust. 1 pkt 2 i art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. „e” ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że uczestnicy postępowania A. i T. małż. O. razem wnieśli apelację od „wyroku” I Ns (…) i jednocześnie dokonali oni wbrew ustawie podwójnej opłaty sądowej od tej apelacji, płacąc ogółem 400 zł. Nadpłata wynosi kwotę 200 zł i podlega 2 zwrotowi. W takiej sytuacji można obiektywnie stwierdzić, że na koncie Sądu na dzień wniesienia skargi kasacyjnej uczestnik T. O. uiścił całą opłatę stałą w kwocie 200 zł na poczet skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe zarzuty uczestnik postępowania wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zaliczenie na poczet opłaty sądowej od skargi kasacyjnej kwoty 100 zł stanowiącej nadpłatę uczestnika T.
O., podlegającej zwrotowi w związku z dokonaniem podwójnej opłaty sądowej wniesionej od apelacji w sprawie I Ns (…), objętej przedmiotem skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nie są zasadne podniesione w zażaleniu zarzuty naruszenia wskazanych przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Zgodnie ze wskazanym w zażaleniu przepisem art. 39 ust. 1 pkt 2 tej ustawy opłatę stałą w wysokości 200 zł pobiera się od wniosku o rozgraniczenie nieruchomości. W tej samej wysokości powinna więc zostać uiszczona opłata od apelacji oraz skargi kasacyjnej, co wynika z treści przepisu art. 18 ust. 2 ustawy. Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ani wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 27, poz. 199 ze zm.) nie zna instytucji zaliczania nadpłaconej opłaty sądowej na poczet innych należnych opłat (por. postanowienie SN z dnia 21 lutego 2007 r. I CZ 1/07, niepubl.). Już z tego tylko względu na można uznać za zasadnych zarzutów naruszenia przepisów art. 4 ust. 1 oraz art. 79 ust. 1 pkt 1 lit.
e) ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez to, że sąd odwoławczy nie zaliczył nadpłaconej opłaty od apelacji na poczet opłaty należnej od skargi kasacyjnej. Przepis art. 79 ust. 1 lit. „e” dotyczy zwrotu przez sąd z urzędu stronie opłaty uiszczonej od apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej w razie uwzględnienia środka zaskarżenia z powodu oczywistego naruszenia prawa i stwierdzenia tego naruszenia przez sąd. Sytuacja objęta hipotezą tego przepisu w ogóle nie zachodzi w sprawie. Obowiązek zwrotu z urzędu różnicy pomiędzy opłatą pobraną od strony a opłatą należną, co podnosi się w zażaleniu, uregulowany jest w przepisie art. 80 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Przepis ten nie przewiduje zaliczenia zwracanej opłaty na poczet należnych innych kosztów. Ponadto, jak stanowi przepis art. 80 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obowiązek zwrotu nadpłaconej kwoty dotyczy sądu, który pobrał opłatę. Opłatę od apelacji pobrał Sąd Rejonowy w O. Sąd Okręgowy jako sąd odwoławczy, nie był więc uprawniony do dokonania zwrotu nadpłaconej opłaty sądowej od apelacji, a tym samym 3 i do „zaliczenia” zwracanej opłaty na poczet należnej opłaty od skargi kasacyjnej. W świetle powyższych rozważań zasadnie Sąd Okręgowy uznał, że skarga kasacyjna wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, podlegająca opłacie w wysokości stałej, nie została należycie opłacona, co uzasadniało zastosowanie w sprawie przepisu art. 1302 § 3 k.p.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.