Legislator Case Law & Legislation
V KK 116/08 AI generated

Supreme Court quashes tax fine sentence for using wrong minimum wage date, ruling crime date controls calculation.

Case Number V KK 116/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's tax fine sentence regarding the daily fine rate calculation. The prosecution argued the court erred by setting the daily rate at 20 zł, below the legal minimum of 37.53 zł based on the 2008 minimum wage. The court ruled that the minimum wage must be measured at the time the crime was committed, not the time of sentencing, and remanded the case for recalculation using 2006 figures.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23 § 3 k.k.s.; The daily fine rate for tax offenses must be calculated based on the minimum wage prevailing at the time the criminal act was committed, not at the time of sentencing.

Keywords

AI generated
tax offenses daily fine rate minimum wage calculation criminal sentencing Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 § 3 k.k.s.
V KK 116/08 Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość mi- nimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 listopada 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r.
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2006 r.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2006 r. (Dz.
art. 23 § 3 k.k
V KK 116/08 Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość mi- nimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.
art. 83 § 1 k.k
Sąd Najwyższy w sprawie Mieczysława S., skazanego z art. 83 § 1 k.k.s., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ska- zanego od wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 518 k.p.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK Z DNIA 5 LISTOPADA 2008 R. V KK 116/08 Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość mi- nimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu. Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański (sprawozdawca). Sędziowie SN: A. Kapłon, D. Świecki. Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Drozdowska. Sąd Najwyższy w sprawie Mieczysława S., skazanego z art. 83 § 1 k.k.s., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ska- zanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 stycznia 2008 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 października 2007 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę p r z e k a z a ł Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpo- znania w postępowaniu odwoławczym.

U Z A S A D N I E N I E Prokurator Generalny zaskarżył na niekorzyść skazanego Mieczy- sława S. wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 stycznia 2008 r., w czę- ści dotyczącej orzeczenia o karze. W kasacji podniesiono zarzut rażącej 2 obrazy art. 23 § 3 k.k.s., polegającej na zmianie wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 października 2007 r., poprzez złagodzenie orzeczonej kary grzywny do 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 zł, podczas gdy zgodnie z wymienionym przepisem stawka dzienna grzywny nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia, a tym samym stawka dzienna orzeczonej przez Sąd grzywny nie mogła być niższa od kwoty 37,53 zł.

Opierając się na tym zarzucie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżo- nego wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna. Autor kasacji sugeruje, że zgodnie z § 1 rozpo- rządzenia Rady Ministrów z dnia 11 listopada 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. (Dz. U. Nr 171, poz. 1209), stawka ta w dniu orzekania przez Sąd odwoławczy wynosiła 1126 zł.

Sąd Okręgowy w G. nie mógł określić jej zatem na kwotę niższą niż 37, 53 zł. Ustalając jej wysokość na 20 zł rażąco naruszył art. 23 § 3 k.k.s., a uchy- bienie to miało wpływ na treść orzeczenia. Wywód powyższy jest trafny, co do faktu naruszenia art. 23 § 3 k.k.s. i konsekwencji tego naruszenia. Zdaniem Sądu Najwyższego dla określe- nia wysokości stawki dziennej nie może być miarodajna wysokość najniż- szego wynagrodzenia w dniu orzekania przez sąd, lecz wysokość ta w dniu popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu.

W świetle art. 23 § 3 k.k.s. w brzmieniu poprzedzającym wejście w życie nowelizującej ten przepis z dniem 17 grudnia 2005 r. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz. U Nr 178, poz. 1479), podstawą określenia stawki dziennej była wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia w czasie orzekania w pierwszej instancji. Obecnie, od dnia wejścia w życie wspomnianej noweli, niezależnie od 3 wskazania na minimalne (a nie najniższe) wynagrodzenie, zrezygnowano z zastrzeżenia, że ocena powinna nastąpić przy uwzględnieniu owej wyso- kości w dniu orzekania w pierwszej instancji.

Zdaniem Sądu Najwyższego, nie może to oznaczać, że intencją ustawodawcy było wskazanie na potrze- bę określania wysokości stawki dziennej przy uwzględnieniu zarówno chwili orzekania w pierwszej instancji, jak i w instancji odwoławczej. Cel wskaza- nej tu zmiany sprowadza się do uniezależnienia surowości grożącej oskar- żonemu kary od tego, kiedy wydane zostaje orzeczenie. W konsekwencji zasadne jest przyjęcie, że punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisa- nego czynu.

Ponieważ Mieczysław S. dopuścił się zarzucanego mu czynu w okre- sie od dnia 7 stycznia 2005 r. do dnia 28 września 2006 r., miarodajną kwotą dla określenia grzywny jest stawka minimalnego wynagrodzenia określona na rok 2006. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2006 r. (Dz. U., Nr 177, poz. 1469) wynagrodzenie to wynosiło 899,10 zł. W konsekwencji, wysokość stawki dziennej grzywny wymierzo- nej Mieczysławowi S. nie może być niższa niż 29,64 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wy- rok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postę- powaniu odwoławczym. Ponownie określając wysokość stawki dziennej wymierzonej oskarżonemu kary grzywny, Sąd Okręgowy związany będzie zapatrywaniem prawnym wyrażonym przez Sąd Najwyższy w niniejszym orzeczeniu (art. 442 § 3 w zw. z art. 518 k.p.k.).