Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial claim for incidental proceedings under Art. 399 k.p.c.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appeal against the appellate court's rejection of a retrial request filed by an intervening party. The lower court rejected the claim because it concerned an incidental appeal procedure rather than the main debt claim concluded by the 1997 judgment. The Supreme Court found the lower court erred in not clarifying which specific proceeding the retrial request targeted, violating the duty to explain doubts under Article 410 § 2 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 399 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A retrial request must be directed at a final judgment concluding the main proceedings; if the lower court rejects it based on it being inadmissible for incidental proceedings, it must first clarify the scope of the request to the applicant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 74/08 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSA Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi I. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 17 czerwca 1997 r., sygn. akt I C (…) wydanego w sprawie z powództwa R. Z. i M. K. przeciwko M. K. z udziałem interwenienta ubocznego I. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2008 r., zażalenia interwenienta ubocznego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. akt I ACz (…), uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez I. K., interwenientkę uboczną po stronie pozwanej w sprawie z powództwa R. Z. i M. K. przeciwko M. K. i I. K. o zasądzenie kwoty 80 700 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu, zakończonej prawomocnym wyrokiem uwzględniającym powództwo, wydanym przez Sąd Wojewódzki w S. w dniu 17 czerwca 1997 r. w sprawie I C (…). Odrzucając skargę Sąd Apelacyjny stwierdził, że dotyczy ona postępowania toczącego się w ramach sprawy o zapłatę, wywołanego zażaleniem I.
K. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 10 sierpnia 2006 r., a zatem postępowania wpadkowego, zaś zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c. skarga o wznowienie postępowania przysługuje od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w 2 sprawie i jest niedopuszczalna w odniesieniu do postępowania incydentalnego. Z tych przyczyn została odrzucona na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wnosił o jego uchylenie jako bezpodstawnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w wyniku wniesienia przez interwenientkę uboczną I. K. kolejnej skargi o wznowienie postępowania w sprawie I C (...) zakończonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 17 czerwca 1997 r. Poprzednia skarga o wznowienie postępowania w tej sprawie została wniesiona przez I. K. w dniu 21 grudnia 2005 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, oddalonym postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 26 maja 2006 r., którym odrzucona również została skarga o wznowienie postępowania.
W dniu 10 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił także zażalenie skarżącej na postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu, a Sąd Apelacyjny w dniu 19 października 2006 r. oddalił zażalenie na to postanowienie, natomiast postanowieniem z dnia 6 grudnia 2006 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 stycznia 2007 r. została odrzucona skarga kasacyjna I. K. od postanowienia z dnia 19 października 2006 r. W takim stanie faktycznym i prawnym I.
K. złożyła w dniu 16 sierpnia 2007 r. pismo, w którym powołując się na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 stycznia 2007 r. o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej, wnosiła „kolejny raz o wznowienie sprawy I C (...)”. Poza przytoczonymi w uzasadnieniu tego pisma okolicznościami, które w jej ocenie uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie I C (...), wskazała też, że wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 17 czerwca 1997 r. To właśnie pismo powinno być przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego jako kolejny wniosek o wznowienie postępowania.
Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie tylko nie wynika, z jakiej daty pismo I. K. rozpoznał Sąd Okręgowy jako wniosek o wznowienie postępowania, lecz nie wynika także, na jakiej podstawie uznał, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczy incydentalnego postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 stycznia 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a nie postępowania w sprawie I C (...) zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 17 czerwca 1997 r. Jak wskazano wyżej skarżąca w swoim piśmie z dnia 16 sierpnia 2007 r. określiła, że stanowi ono kolejny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie I C 3 (...), zakończonego wyrokiem z dnia 17 czerwca 1997 r.
Jeżeli Sąd Okręgowy miał wątpliwości, wznowienia jakiego postępowania skarga dotyczy, powinien wezwać skarżącą w trybie art. 410 § 2 k.p.c. do ich wyjaśnienia i uprawdopodobnienia dopuszczalności wznowienia, ewentualnie też innych okoliczności, o których mowa w tym przepisie. Nie było jednak żadnych podstaw do oceny, że skarga dotyczy wznowienia postępowania incydentalnego, jak przyjął Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz do odrzucenia na tej podstawie skargi jako niedopuszczalnej. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.