Legislator Case Law & Legislation
V CZ 65/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding a second-instance order rejecting a request to restore a deadline.

Case Number V CZ 65/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a second-instance court order rejecting a request to restore a deadline for filing a retrial petition. The lower court found that the cause for the missed deadline ceased when the prisoner submitted a letter requesting a cassation appeal and a court-appointed lawyer, thereby restoring communication rights. The Supreme Court held that the appealed order was not subject to appeal under the Civil Procedure Code and that the lower court's factual findings regarding the cessation of restrictions were correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; An order of the second instance court rejecting a request to restore a deadline for filing a retrial petition is not subject to appeal to the Supreme Court and must be dismissed if appealed.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code retrial petition restoration of deadline second instance order prisoner communication cause for delay procedural appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Nie jest bowiem ani postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną, ani postanowieniem odrzucającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.).
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Nie jest bowiem ani postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną, ani postanowieniem odrzucającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Art. 39821 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
39821 i art. 373 oraz 370 k.p.c.).
Art. 370 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
art. 401 pkt 2 k.p.c
Termin do wniesienia skargi od tego wyroku, która oparta została na podstawie nieważności postępowania z powodu pozbawienia powoda możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.) upłynął zatem w dniu 25 kwietnia 2008 r.
art. 407 § 1 k.p.c
art. 169 § 1 k.p.c
Według Sądu 2 Apelacyjnego wniosek powoda o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, wniesiony w dniu 13 maja 2008 r., wniesiony został z uchybieniem terminu tygodniowego do dokonania tej czynności (art. 169 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 65/08 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Antoni Górski SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M. P. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa M. P. przeciwko J. L. i M. L. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2008 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt V ACa (…), odrzuca zażalenie w części dotyczącej postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania; oddala zażalenie w pozostałej części.

Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek powoda o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r. i odrzucił skargę o wznowienie tego postępowania. Jak ustalił Sad Apelacyjny o wyroku powód dowiedział się w dniu 25 stycznia 2008 r. Termin do wniesienia skargi od tego wyroku, która oparta została na podstawie nieważności postępowania z powodu pozbawienia powoda możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.) upłynął zatem w dniu 25 kwietnia 2008 r. (art. 407 § 1 k.p.c.).

Według Sądu 2 Apelacyjnego wniosek powoda o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, wniesiony w dniu 13 maja 2008 r., wniesiony został z uchybieniem terminu tygodniowego do dokonania tej czynności (art. 169 § 1 k.p.c.). Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem przynajmniej w dniu 20 lutego 2008 r., kiedy to powód złożył w administracji Aresztu Śledczego w K. pismo, w którym wniósł „o kasację” wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r. i o przyznanie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dotarcie tego pisma do Sądu (jak i pisma złożonego w administracji Zakładu Karnego w M. w dniu 24 marca 2008 r.) świadczy mianowicie o ustaniu ograniczenia w wysyłaniu korespondencji, obowiązującego powoda jako „więźnia niebezpiecznego” Zakładu Karnego w R.

W tych okolicznościach Sąd Apelacyjny odrzucił, jako spóźniony, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (art. 171 k.p.c.) i odrzucił skargę o wznowienie postępowania ze względu na wniesienie jej po upływie przepisanego terminu (art. 410 § 1 k.p.c.). Postanowienie wymienione na wstępie powód zaskarżył zażaleniem w całości. Zarzucił 1) sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego materiału przez przyjęcie, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania ustała wcześniej, aniżeli w dniu 7 maja 2008 r., kiedy to powód stawił się w kancelarii jego pełnomocnika i poinformował go o niezgodnym z prawem utrudnieniu mu w komunikowania się ze światem zewnętrznym podczas pobytu w Zakładzie Karnym i szczegółowo przedstawił zastrzeżenia i uwagi do wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r. oraz 2) naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolna ocenę materiału dowodowego.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania jest postanowieniem sądu drugiej instancji, na które nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Nie jest bowiem ani postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną, ani postanowieniem odrzucającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.). Nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.). Zażalenie na takie postanowienie podlega zatem odrzuceniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 373 oraz 370 k.p.c.).

2. Zażalenie powoda zawiera zarzuty skierowane wyłącznie dotyczące postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy rozpatrzył je, uznając, że stosownie do 3 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 380 k.p.c., w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania skarżący wniósł o rozpoznanie – jako niepodlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia, a mającego wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w zażaleniu na wymienione postanowienie – postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Zarzuty podniesione w zażaleniu nie są zasadne. Sąd Apelacyjny przekonywująco ustalił, że skoro w dniu 20 lutego 2008 r., powód złożył w administracji Aresztu Śledczego w K. pismo, w którym wniósł „o kasację” wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r. i o przyznanie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej, doręczone zostało Sądowi to przynajmniej od tego dnia powód miał możliwość kontaktowania się ze światem zewnętrznym i miał możliwość podjęcia odpowiednich czynności prowadzących do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

O ustaniu ograniczeń obowiązujących powoda jako „więźnia niebezpiecznego” Zakładu Karnego w R., świadczy też doręczenie Sądowi pisma złożonego przez niego w administracji Zakładu Karnego w M. w dniu 24 marca 2008 r. Zażalenie zawiera jedynie polemikę z ustaleniami, na których oparte zostało postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i podtrzymuje argumentację przytoczoną w tym wniosku. W ocenie Sądu Najwyższego brak jest zatem podstaw do podważenia prawidłowości ostatnio wymienionego postanowienia.

W konsekwencji odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania pozostaje przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania – tak jak trafnie uznał Sąd Apelacyjny – wniesiona została po upływie przepisanego terminu. Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę, jako niezasadne, należało zatem oddalić (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.). Kierując się przytoczonymi względami Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.