Supreme Court dismisses second legal challenge when a cassation appeal was previously rejected.

Sygn. akt I CNP 53/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi S. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r. sygn. akt I ACa (…), wydanego w sprawie z powództwa M. C., S. C. i R. C. przeciwko Miastu W. i Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Wojewodę X. o odszkodowanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2008 r., odrzuca skargę; zasądza od S. C. na rzecz Skarbu Państwa - Wojewody X. kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie Stefania C., jedna z powódek w sprawie przeciwko Miastu W. i Skarbowi Państwa – Wojewodzie X. o odszkodowanie, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku wydanego w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny w dniu 20 kwietnia 2007 r. w dotyczącej tej powódki części rozstrzygającej o początkowym terminie, od jakiego przysługują odsetki przyznane od zasądzonej kwoty. Dla wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) skarżąca wskazała, że postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powodów (w tym S. C.) od zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4241 § 3 k.p.c. od orzeczeń sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem 2 prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Tak w piśmiennictwie jak i w judykaturze (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2006 r., V CNP 130/06, niepubl. i z dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 27/07, LEX nr 347327), dokonując wykładni wymienionego przepisu, wyrażono zgodny pogląd, że przez „wniesioną” skargę kasacyjną należy rozumieć skargę wniesioną skutecznie, tj. taką, która nie została odrzucona, a Sąd Najwyższy poddał ją przedsądowi i odmówił przyjęcia do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) albo po przyjęciu do rozpoznania – rozpoznał.

Nie ma podstaw do podważania tego poglądu. Wobec powyższego, ponieważ od wyroku zaskarżonego przez powódkę skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku skutecznie wniesiona została przez powódkę skarga kasacyjna, stosownie do art. 4241 § 3 k.p.c. powódce nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku. Skarga ta, z mocy art. 4248 § 1 k.p.c., podlega przeto odrzuceniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 108 § 1 w związku z 109 § 1 i 2, art. 98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w związku z § 13 ust. 5 pkt 2 i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).