Supreme Court dismissed Ombudsman's appeal for invalidating a final judgment due to missing legal citation and unproven damages.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Ombudsman's appeal challenging a final judgment regarding property rights discrepancies. The appellant failed to cite the specific legal provision allegedly violated and provided only assertions without evidence of actual damages. Consequently, the court ruled that both the statutory requirement for legal citation and the evidentiary burden for proving harm were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.c.; A complaint for invalidating a final judgment must explicitly cite the violated legal provision and provide evidence or surrogates of damages, as these are independent constructive requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 31/08 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa "C.(...)" S.A. w K. przeciwko M. K., Skarbowi Państwa - Staroście X., Prezydentowi Miasta K. wykonującemu zadania z zakresu administracji rządowej o usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 września 2008 r., na skutek skargi Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 listopada 2006 r., sygn. akt II Ca (…) odrzuca skargę i znosi wzajemnie koszty postępowania wywołanego wniesioną skargą.
Uzasadnienie Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 listopada 2006 r. Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów prawidłowego sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. W skardze powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie ma być sprzeczne. Nie sanuje tego braku okoliczność, że skarga spełnia wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., skoro wymagania skargi wskazane w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako 2 istotne elementy skargi, różne funkcje.
Dlatego też ustawodawca uznał, że wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest zdaniem autora skargi, niezgodne, należeć powinno, do tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi. Skarga nie spełnia też wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej zaskarżonym orzeczeniem zostaje spełnione, jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym.
W postępowaniu wywołanym skargą Sąd Najwyższy wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich powołanie jest konieczne dla uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody. W przeciwnym razie mogłoby się okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem przyjęta zostanie do merytorycznego rozpoznania, mimo że zaskarżone orzeczenie nie spowodowało szkody, albo wywołało skutki, które tylko w mniemaniu skarżącego stanowią o szkodzie, która w istocie nie zaistniała. Samo twierdzenie skarżącego o wystąpieniu szkody nie spełnia wymagania skargi przewidzianego w art. 4245 pkt 5 k.p.c. Należało więc odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).
O kosztach postępowania wywołanego wniesioną skargą należało orzec na podstawie art. 39818 w zw. z art. 42412 k.p.c.