Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 70/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to late filing and lack of statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.

Case Number IV CZ 70/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for retrial. The appellant argued for a new expert opinion, but the court found the request was filed after the statutory deadline and did not constitute a new ground for retrial. Consequently, the appeal was rejected because the evidence existed after the prior proceedings concluded, failing to meet the legal requirements for reopening the case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A request for retrial must be filed within the statutory period starting from the discovery of the new ground, and the new evidence must have existed prior to the final conclusion of the original proceedings to qualify under the law.

Keywords

AI generated
retrial request statutory deadline new evidence final conclusion civil procedure code appellate review procedural time limit

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
Usprawiedliwione było również jego stanowisko, że wspomniany wyżej dowód z opinii biegłego nie stanowił nowego dowodu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Opinia ta została sporządzona bezspornie już po zakończeniu postępowania, którego dotyczyła skarga o wznowienie.
Art. 407 § 1 k.p.c.
Usprawiedliwione było zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c. Rozpoczął on bowiem bieg w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia, a było nią ujawnienie nowego dowodu.
Art. 410 § 1 k.p.c.
403 § 2, 407 § 1 oraz art. 410 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw, w oparciu o treść art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
Usprawiedliwione było zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
Usprawiedliwione było również jego stanowisko, że wspomniany wyżej dowód z opinii biegłego nie stanowił nowego dowodu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
Z tego względu usprawiedliwiona była ocena, że skarga nie opierała się o ustawową podstawę wznowienia, mimo że samo jej sformułowanie było prawidłowe, co uzasadniało również jej odrzucenie na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 70/08 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) ze skargi powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 czerwca 2004 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa B. R. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi Klinicznemu Akademii Medycznej w B. o zadośćuczynienie, odszkodowanie i rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2008 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie Uzasadnienie Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie I ACa (…), zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 8 czerwca 2004 r. uznając, że została wniesiona po terminie i nie opiera się o ustawową podstawę wznowienia.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 403 § 2, 407 § 1 oraz art. 410 § 1 i 2 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Jako podstawę wznowienia postępowania skarżąca powołała nowy dowód w postaci opinii biegłego sporządzonej w postępowaniu karnym i wskazała, że o treści tej opinii dowiedziała się w dniu 2 lipca 2007 r. Bezspornym jest, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 3 października 2007 r. Usprawiedliwione było zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c. Rozpoczął on bowiem bieg w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia, a było nią ujawnienie nowego dowodu.

Dla biegu tego terminu nie miało znaczenia, że postępowanie karne w dniu 2 lipca 2007 r. nie było jeszcze prawomocnie zakończone, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd drugiej instancji. Usprawiedliwione było również jego stanowisko, że wspomniany wyżej dowód z opinii biegłego nie stanowił nowego dowodu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Opinia ta została sporządzona bezspornie już po zakończeniu postępowania, którego dotyczyła skarga o wznowienie. Art. 403 § 2 k.p.c. odnosi się zaś jedynie do dowodów, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu i które mogły mieć wpływ na jego wynik.

Hipoteza tego przepisu zakłada zatem, że podstawę wznowienia postępowania może stanowić wyłącznie dowód, który istniał przed prawomocnym zakończeniem postępowania w sprawie. Z tego względu usprawiedliwiona była ocena, że skarga nie opierała się o ustawową podstawę wznowienia, mimo że samo jej sformułowanie było prawidłowe, co uzasadniało również jej odrzucenie na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw, w oparciu o treść art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.