Supreme Court dismisses appeal claiming failure to consider evidence and statutory exemption from liability.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the final judgment of the Court of Appeal. The appellant argued that the lower courts failed to evaluate specific evidence and ignored potential exemptions from liability under the Commercial Code. The court ruled that the appellate court properly assessed the evidence, finding it insufficient to prove the company's financial status warranted bankruptcy proceedings, and that such factual evaluations cannot serve as grounds for a complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 298 § 2 k.h.; Art. 378, 382 k.p.c.; Art. 4244 k.p.c.: A court's evaluation of evidence regarding whether statutory exemptions from liability are met constitutes a factual assessment and cannot form the basis of a complaint for violation of the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 48/08
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 sierpnia 2008 r. skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…) wydanego w sprawie z powództwa J. L. przeciwko J. K. o zapłatę, oddala skargę. Uzasadnienie Pozwany J. K. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 października 2007 r., którym oddalona została apelacja jego oraz pozwanego R.
K. od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 października 2006 r., którym zasądzono solidarnie od pozwanych jako członków zarządu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „K.(...)" na rzecz powoda J. L. kwotę 58.105,85 zł. Orzeczenie Sądu pierwszej instancji zapadło na podstawie art. 298 k.h. 2 Sąd Okręgowy ustalił, że pozwani byli członkami zarządu w okresie powstania zobowiązania wobec powoda, a nie wykazali okoliczności zwalniających ich z odpowiedzialności przewidzianej wskazanym przepisem. Stanowisko to aprobował Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 9 października 2007 r.
We wniesionej skardze pozwany powołuje naruszenie art. 298 § 2 k.h. polegające na nieuwzględnieniu przez Sąd Apelacyjny możliwości zwolnienia się pozwanego z odpowiedzialności. Ponadto wskazuje na naruszenie art. 382 i 378 k.p.c. wyrażające się nieuwzględnieniem przez Sąd całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Mając na względzie treść art. 4244 k.p.c. skarżący podnosi, że sąd orzekający pominął całkowicie dowody oferowane przez stronę nie odnosząc się do nich w żaden sposób. Brak jakiejkolwiek oceny określonych dowodów przez sąd orzekający nie może być traktowany jako przesłanka negatywna skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. Sąd Apelacyjny odniósł się bowiem do dowodów zaoferowanych przez pozwanego uznając je za niewystarczające dla wykazania, że stan finansowy Spółki „K.(...)” nie uzasadniał powstania obowiązku wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie jej upadłości. Ocena zaoferowanych dowodów została zatem dokonana, tyle że ze skutkiem niekorzystnym dla pozwanego. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania są więc niezasadne. Nie znajduje uzasadnionych podstaw także zarzut sprzeczności prawomocnego wyroku z art. 298 § 2 k.h.
Sąd Apelacyjny badał bowiem istnienie przesłanek uzasadniających zwolnienia się pozwanego z odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, jednak uznał, że nie zostały one spełnione. Ocena spełnienia bądź niespełnienia się okoliczności zwalniających członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zobowiązania stanowi element oceny dowodów, a zarzuty dotyczące takiej oceny nie mogą stanowić podstawy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 42411 § 1 k.p.c.).