Legislator Case Law & Legislation
I CSK 90/08 AI generated

Supreme Court corrects appeal court's statute of limitations calculation, allowing claim against software copyright infringer.

Case Number I CSK 90/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court vacated the appellate court's judgment and remanded the case for retrial due to a calculation error regarding the statute of limitations. The plaintiff sued two companies for unauthorized use of his computer software, arguing the infringement began in 1999 and the claim expired in 2003. The court found the three-year limitation period actually expired in 2004, meaning the plaintiff's lawsuit filed in late 2003 was timely. Consequently, the claim was not barred by the statute of limitations, and the case must be re-evaluated on the merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 442 § 1 k.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; The three-year limitation period for copyright infringement claims begins when the plaintiff knows the infringer and the extent of the damage, and the court must strictly calculate the expiration date to determine if the claim is time-barred.

Keywords

AI generated
statute of limitations copyright infringement software license limitation period calculation remand for retrial civil procedure unauthorized use

Cited Legislation

AI generated
Art. 442 § 1 k.c.
co oznacza, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o zapłatę należności rozpoczął się w styczniu 2001 r., a w tym czasie powód miał już wiedzę o wielkości szkody i osobie zobowiązanej do jej naprawienia (art. 442 § 1 k.c.).
Art. 398 § 1 k.p.c.
pozostają poza zakresem badania Sądu Najwyższego, który jest związany granicami zaskarżenia wynikającymi z podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Art. 398 § 13 k.p.c.
pozostają poza zakresem badania Sądu Najwyższego, który jest związany granicami zaskarżenia wynikającymi z podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Art. 398 § 15 k.p.c.
pozostają poza zakresem badania Sądu Najwyższego, który jest związany granicami zaskarżenia wynikającymi z podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.).
art. 415 k.c
Ponoszą oni odpowiedzialność z tytułu 3 czynu niedozwolonego (A.(...) na podstawie art. 415 k.c., P.(...) - art.
art. 422 k.c
415 k.c., P.(...) - art. 422 k.c.), a ich odpowiedzialność jest solidarna (art.
art. 444 § 1 k.c
422 k.c.), a ich odpowiedzialność jest solidarna (art. 444 § 1 k.c.).
art. 442 § 1 k.c
co oznacza, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o zapłatę należności rozpoczął się w styczniu 2001 r., a w tym czasie powód miał już wiedzę o wielkości szkody i osobie zobowiązanej do jej naprawienia (art. 442 § 1 k.c.).
art. 4421 § 1 k.c
Po pierwsze, rozważania co do zastosowania art. 4421 § 1 k.c., a nie art.
art. 442 k.c
4421 § 1 k.c., a nie art. 442 k.c., są o tyle chybione, że oba te przepisy zawierają jednakową treść normatywną.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 90/08

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 sierpnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) w sprawie z powództwa L. S. przeciwko A.(…) Spółce z o.o. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 sierpnia 2008 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 15 października 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 listopada 2006 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanego A.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz powoda L. S. kwotę 40.000 zł; oddalił w całości powództwo w stosunku do pozwanego P.(...) Spółka z 2 ograniczoną odpowiedzialnością w W.; oddalił w pozostałej części apelację pozwanej Spółki A.(...) i - stosownie do wyniku procesu - rozstrzygnął o kosztach postępowania. Powyższy wyrok zapadł przy następujących ustaleniach Sądu pierwszej instancji aprobowanych przez Sąd Apelacyjny:

Powód L. S. jest autorem oprogramowania komputerowego C.(...) do obsługi klientów telewizji kablowej. Na podstawie umowy z 1 września 1998 r. zawartej z pozwaną Spółką A.(...) dokonywał konserwacji i sprawował nadzór nad danymi pakietu C.(...). Jego wynagrodzenie było obliczane za każdą kopię aplikacji zainstalowaną u tej Spółki lub współpracującej firmy. W dniu 20 lipca 1999 r. powód udzielił Spółce A.(...) pozwolenia na bezpłatne korzystanie z wytworzonego oprogramowania komputerowego „Pakiet C.(...)". Zgodnie z treścią tego pozwolenia Spółka A.(...) miała prawo instalować dowolną ilość aplikacji na stanowiskach komputerowych będących jej własnością pod warunkiem wcześniejszego podania danych określonych w tym pozwoleniu.

Powód zastrzegł, że niespełnienie warunku powoduje automatyczne i natychmiastowe cofnięcie pozwolenia oraz skutki przewidziane w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Powód prowadził ze Spółką A.(...) rozmowy dotyczące wysokości należnych mu opłat licencyjnych, w trakcie których Spółka wyraziła wstępną zgodę na opłatę w wysokości 12.000 zł miesięcznie za wykorzystanie pakietu do 250 aplikacji oraz na dodatkowe opłaty za każde kolejne 250 aplikacji. Ostatecznie negocjacje nie zakończyły się wiążącymi ustaleniami.

P.(...) przechowywały w pamięci swoich komputerów oprogramowanie powoda bez jego zezwolenia w okresie sierpień 1999 r. - styczeń 2000 r. Fiasko negocjacji powoda ze Spółką A.(...) spowodowało, że powód latem 2000 r. zażądał odinstalowania oprogramowania. Żądanie to zostało spełnione w grudniu 2000 r. W takim stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji uznał żądanie powoda za zasadne w całości i zasądził na jego rzecz kwotę 180.000 zł. Zgodnie bowiem z pozwoleniem (licencją) z dnia 20 lipca 1999 r. uprawnienie do instalowania oprogramowania zostało udzielone Spółce A.(...) z ograniczeniem do jej własnych komputerów.

Dokonanie instalacji oprogramowania na innych komputerach jest przekroczeniem udzielonego uprawnienia i pociąga za sobą wygaśnięcie licencji. Od chwili zainstalowania oprogramowania na komputerach P.(…) użytkowanie oprogramowania miało miejsce bez zgody powoda (sprzecznie z art.74 ust.1 in fine ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Doszło do zawinionego przez obu pozwanych naruszenia praw autorskich powoda. Ponoszą oni odpowiedzialność z tytułu 3 czynu niedozwolonego (A.(...) na podstawie art. 415 k.c., P.(...) - art. 422 k.c.), a ich odpowiedzialność jest solidarna (art. 444 § 1 k.c.).

Apelacje złożone zostały przez obu pozwanych i w ich wyniku Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił w całości powództwo w stosunku do P.(…), a należność zasądzoną od Spółki A.(...) obniżył do 40.000 zł. W uzasadnieniu wskazano, że powód nie wykazał naruszenia jego praw autorskich przez P.(...). Wprawdzie z ustaleń wynika, że oprogramowanie C.(...) znajdowało się na komputerach będących własnością obu pozwanych, jednak fakt ten nie przesądza o zasadności powództwa także w stosunku do P.(…).

Obie Spółki ściśle ze sobą współpracowały i korzystały z komputerów bez względu na to, czyją były one własnością. Faktyczne z oprogramowania korzystała jedynie Spółka A.(...), gdyż oprogramowanie służyło do obsługi klientów, a P.(...) nie miały w ogóle klientów, zatem oprogramowanie to było im nieprzydatne. Sąd Apelacyjny wywiódł dalej, że udzielone przez powoda w dniu 20 lipca 1999 r. pozwolenie na korzystanie z oprogramowania dotyczyło jedynie Spółki A.(...) i to ona zainstalowała je na komputerach P.(…), jednak dla własnych celów.

Z treści licencji udzielonej przez powoda wynika, że bezpłatne korzystanie z oprogramowania przez Spółkę A.(...) było uwarunkowane jego zainstalowaniem na komputerach będących własnością Spółki. Zainstalowanie oprogramowania na komputerach należących do P.(…) stanowiło naruszenie treści pozwolenia (licencji) i od tej daty oprogramowanie było używane bez pozwolenia, a więc z naruszeniem praw autorskich powoda. Spółka A.(...) naruszyła więc zawinionym działaniem prawa autorskie powoda i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 415 k.c., powodowi zaś należy się odszkodowanie obliczone zgodnie z treścią art.79 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jego roszczenie uległo jednak częściowo przedawnieniu. Oprogramowanie zostało usunięte z komputerów w grudniu 2000 r. co oznacza, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o zapłatę należności rozpoczął się w styczniu 2001 r., a w tym czasie powód miał już wiedzę o wielkości szkody i osobie zobowiązanej do jej naprawienia (art. 442 § 1 k.c.). Bieg terminu przedawnienia upłynął więc w styczniu 2003 r. Pierwotnie pozwem z dnia 10 lipca 2002 r. powód domagał się zapłaty 40.000 zł, a rozszerzył swoje powództwo 6 listopada 2003 r., a więc już po upływie terminu przedawnienia.

Skarga kasacyjna powoda została oparta na pierwszej podstawie kasacyjnej i zawiera jedne zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 442 § 1 k.c. Skarżący wskazuje na oczywistą zasadność skargi. 4 W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwana Spółka A.(...) wniosła o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna. Trzyletni termin przedawnienia, który rozpoczął swój bieg w styczniu 2001 r. (jak ustalił to Sąd Apelacyjny), upływa w styczniu 2004 r., a nie - jak omyłkowo przyjął Sąd drugiej instancji - w styczniu 2003 r. Rozszerzenie powództwa w listopadzie 2003 r. nastąpiło zatem zanim upłynął termin przedawnienia. Należało więc uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania. Nie sprzeciwiają się takiemu rozstrzygnięciu argumenty podniesione w odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Po pierwsze, rozważania co do zastosowania art. 4421 § 1 k.c., a nie art. 442 k.c., są o tyle chybione, że oba te przepisy zawierają jednakową treść normatywną. Po drugie zaś, wywody odnoszące się do charakteru prawnego i skutków pozwolenia z dnia 20 lipca 1999 r. pozostają poza zakresem badania Sądu Najwyższego, który jest związany granicami zaskarżenia wynikającymi z podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c.).