Cassation appeal dismissed; late filing due to lack of notification only justifies time extension request, not automatic admissibility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ruling that the appeal was filed after the statutory deadline. Although the lower court noted the appellant lacked proper notification regarding the appeal's filing method and deadline, the Supreme Court held that such omission merely justifies a request to restore the deadline rather than automatically extending it. Consequently, the appeal was rejected as untimely under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.: The absence of notification regarding the method and deadline for filing a cassation appeal does not automatically extend the filing period but only serves as grounds for a request to restore the deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 43/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Gerard Bieniek SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa R. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi Skarbowemu w P. o zwolnienie spod egzekucji, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I WSC (…) [I ACz (…)], oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda od postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu pozwu uznając, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c. W zażaleniu na postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 357 § 2 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 357 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarzucane przez skarżącego naruszenie przepisów postępowania było w jego ocenie wynikiem braku pouczenia ze strony Sądu drugiej instancji o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji doręczenie powodowi 2 odpisu postanowienia z uzasadnieniem z dnia 21 listopada 2007 r., którym oddalono zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu pozwu, nie wywołało skutku w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2008 r., wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego nie została złożona po terminie.
Odnosząc się do tej argumentacji skarżącego należy zauważyć, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego jest wprawdzie prezentowane stanowisko, że brak pouczenia strony działającej bez profesjonalnego pełnomocnika o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia powoduje, że termin wymagany do zaskarżenia nie rozpoczyna biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2006 r., V CZ 104/06, uchwała Sądu najwyższego z dnia 3 maja 1966 r., III CO 12/65), to jednocześnie wyrażana jest ocena, że brak takiego pouczenia może uzasadniać jedynie wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli strona uchybiła terminowi z powodu braku pouczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 września 1998 r., I CKN 375/98, 4 listopada 1998 r., I CKN 740/98).
Za drugim z prezentowanych stanowisk, w przypadku skargi kasacyjnej, przemawia treść art. 3985 § 1 k.p.c. Przepis ten uzależnia rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym zażalenie podzielił pogląd, że brak odpowiedniego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej może uzasadniać jedynie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tego względu zażalenie należało uznać za pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało ono oddaleniu na postawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.