Cassation appeal dismissed for failing to prove specific damages and causal link to the appealed judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the final judgment of the Court of Appeal. The plaintiff argued that the lower court rulings violated copyright and civil procedure laws, claiming damages from the delay and illegal decisions. The court rejected the appeal because the plaintiff failed to substantiate the alleged damages with a specific causal link to the appealed judgment, merely providing a general life history.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A cassation complaint must substantiate the occurrence of damages with a specific size and form, including a convincing argument establishing the causal connection between the alleged harm and the final judgment being challenged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 40/08 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi W. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I ACa (…), wydanego w sprawie z powództwa W. J. przeciwko Telewizji (...) S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2008 r., odrzuca skargę; nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r. w całości oraz Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2005 r. w części dotyczącej wydania uzyskanej korzyści z tytułu naruszenia przez pozwaną autorskich praw majątkowych powoda.
Stwierdzał, że oba te wyroki naruszają przepisy prawa autorskiego, tj. art. 17, 53, 70 ust. 2, 79 ust. 1 i ust. 70 ust. 1, przepisy kodeksu cywilnego, tj. art. 58 k.c. i art. 73 § 1 k.c., oraz przepisy k.p.c., tj. art. 217 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c., art. 380 k.p.c., art. 274 § 1 k.p.c., art. 276 § 2 k.p.c., art. 225 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 373 k.p.c., art. 378 k.p.c. i art. 389 k.p.c. W skardze znalazł się dłuższy wywód, w którym przedstawiono „szkody spowodowane wydaniem niezgodnych z prawem orzeczeń i przewlekaniem postępowania”.
Skarżący starał się wskazać na to, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest obecnie możliwe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądowego może obejmować tylko rozstrzygnięcia prawomocne sądu drugiej instancji, a w sytuacjach wyjątkowych – także prawomocne orzeczenia Sądu pierwszej instancji (art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c.). Z sentencji wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2005 r. wynika to, że oddalono powództwo powoda także w zakresie obejmującym żądanie wydania uzyskanej korzyści z tytułu naruszenia jego autorskich praw majątkowych. Powód zaskarżył apelację to rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego [k. (…) akt sprawy], a Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2006 r. oddalił apelację powoda w tym zakresie (pkt 2 tego wyroku).
Oznacza to, że skargą powoda mógł być tylko objęty wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., ponieważ w nim ostatecznie rozstrzygnięto (negatywnie) o eksponowanym w skardze żądaniu. Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. W judykaturze Sądu Najwyższego akcentuje się to, że przewidziany w tym przepisie wymóg uprawdopodobnienia szkody polega na złożeniu oświadczenia, że szkoda już nastąpiła o określonym rozmiarze i w określonej postaci.
Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego także czas powstania szkody oraz związek przyczynowy pomiędzy nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nieopubl.). Tego wymagania na pewno nie spełnia ta część skargi, w której zamieszczono oświadczenie o „szkodach spowodowanych wydaniem niezgodnym z prawem orzeczeń i przewlekaniem postępowania”. Podano tu bowiem jedynie ogólny opis sytuacji życiowej i finansowej powoda w okresie od 2000 r. do chwili obecnej, w której nawet nie podjęto próby wykazania istnienia kauzalnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą powoda a prawomocnym rozstrzygnięciem objętym skargą.
Przepis art. 4245 § 1 pkt 1 k.p.c. nie obejmuje, oczywiście, szkody polegającej na „przewlekaniu postępowania”. Niespełnienie zatem wymogów skargi przewidzianych w tym postępowaniu powoduje konieczność jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.