Legislator Case Law & Legislation
WA 25/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal when trial court alters agreed probation work location without prosecutor consent.

Case Number WA 25/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prosecutor's appeal regarding the sentencing of two defendants for crimes under the Criminal Code. The lower court had imposed a suspended sentence requiring 20 hours of unpaid work but expanded the list of eligible work locations beyond what was agreed upon in the prosecutor's indictment. The court ruled that this modification violated procedural rules because it exceeded the scope of the agreement without the prosecutor's consent, and also noted a material error in the fine amount. Consequently, the judgment was set aside in part, and the case was remanded for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.; Art. 71 § 1 k.k.: A trial court cannot modify the specific conditions of an agreed sentence, such as the location of work, without the prosecutor's consent, as doing so violates the principle of agreed sentencing and constitutes an infringement of the material law regarding fine limits.

Keywords

AI generated
agreed sentencing procedure modification of sentence procurator consent violation of procedural law infringement of material law remand for retrial suspended sentence execution

Cited Legislation

AI generated
Art. 335 § 1 k.p.k.
Zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu: „- obrazę przepisów postępowania – art. 335 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 343 § 7 k.p.k.
oraz art. 343 § 7 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia poprzez rozpoznanie przez Sąd pierwszej instancji na posiedzeniu sprawy osób cywilnych Janusza M.
Art. 35 § 1 k.k.
Dokonując tej zmiany, Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu za- skarżonego wyroku stwierdził, że „przytoczenie w części dyspozytywnej wyroku pełnego brzmienia przepisu art. 35 § 1 k.k.
Art. 71 § 1 k.k.
12 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolo- wanej pracy na cele społeczne, wskazanej przez Sąd w odpowiednim za- kładzie pracy, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, z orzeczeniem na podstawie art. 71 § 1 k.k.
Art. 46 § 1 k.k.
grzywny w wymiarze 100 stawek dzien- nych po 20 zł każda oraz na podstawie art. 46 § 1 k.k. środek karny na rzecz pokrzywdzonego – Oddział Gospodarczy JW.
art. 335 § 1 k.p.k
Zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu: „- obrazę przepisów postępowania – art. 335 § 1 k.p.k.
art. 35 § 1 k.k
Dokonując tej zmiany, Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu za- skarżonego wyroku stwierdził, że „przytoczenie w części dyspozytywnej wyroku pełnego brzmienia przepisu art. 35 § 1 k.k.
art. 343 k.p.k
35 § 1 k.k., sta- nowi niedopuszczalne w trybie określonym w art. 343 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
i Piotra N., oskarżonych o po- pełnienie przestępstw określonych w art. 286 § 1 k.k.
art. 271 § 3 k.k

Cited Case Law

AI generated
IV KK 496/07
wyroki Sądu Najwyż- szego: z dnia 29 stycznia 2008, IV KK 496/07, Lex nr 361683, z dnia 25 października 2007, IV KK 334/07, Lex nr 323645 czy z dnia 22 sierpnia 2007, III KK 171/07, Lex nr 310215).
IV KK 334/07
wyroki Sądu Najwyż- szego: z dnia 29 stycznia 2008, IV KK 496/07, Lex nr 361683, z dnia 25 października 2007, IV KK 334/07, Lex nr 323645 czy z dnia 22 sierpnia 2007, III KK 171/07, Lex nr 310215).
III KK 171/07
wyroki Sądu Najwyż- szego: z dnia 29 stycznia 2008, IV KK 496/07, Lex nr 361683, z dnia 25 października 2007, IV KK 334/07, Lex nr 323645 czy z dnia 22 sierpnia 2007, III KK 171/07, Lex nr 310215).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK Z DNIA 10 LIPCA 2008 R WA 25/08 Jeżeli karą wskazaną we wniosku, o którym mowa w art. 335 § 1 k.p.k., jest kara ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania pracy na cele społeczne „w odpowiednim zakładzie pracy”, to bez uzgodnionej przez prokuratora z oskarżonym stosownej modyfikacji wniosku, orzecze- nie przez sąd, że obowiązek ten ma być wykonywany w innych placów- kach, organizacjach lub instytucjach wymienionych w art. 35 § 1 k.k., sta- nowi niedopuszczalne w trybie określonym w art. 343 k.p.k. wyjście poza ramy uzgodnienia.

Przewodniczący: sędzia SN J. Steckiewicz. Sędziowie SN: J. B. Rychlicki, W. Maciak (sprawozdawca). Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk J. Żak Sąd Najwyższy, w sprawie Janusza M. i Piotra N., oskarżonych o po- pełnienie przestępstw określonych w art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na rozpra- wie w dniu 10 lipca 2008 r. apelacji, wniesionej przez prokuratora na ko- rzyść oskarżonych od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 kwietnia 2008 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok w części dotyczącej Janusza M. i Piotra N. i sprawę w tym zakresie p r z e k a z a ł do ponownego rozpoznania przez Wojskowy Sąd Okręgowy w W. 2 Z u z a s a d n i e n i a :

Wojskowy Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2008 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu aktu oskarżenia, który zawierał wniosek o rozpatrzenie sprawy bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie oskar- żonym uzgodnionych kar w trybie art. 335 § 1 k.p.k., oprócz trzech innych osób oskarżonych w tej sprawie, wymierzył oskarżonym Januszowi M. i Piotrowi N., za przestępstwa określone w art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary 12 miesięcy ograniczenia wolności z ob- owiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele spo- łeczne w odpowiednim zakładzie, placówce służby zdrowia, opieki spo- łecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej, w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, z orzecze- niem na podstawie art. 71 § 1 k.k. grzywny w wymiarze 100 stawek dzien- nych po 20 zł każda oraz na podstawie art. 46 § 1 k.k. środek karny na rzecz pokrzywdzonego – Oddział Gospodarczy JW. (...) w M. kwoty 785,20 zł.

Wyrok ten apelacją na korzyść oskarżonych Janusza M. i Piotra N. zaskarżył prokurator Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w E. Zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu: „- obrazę przepisów postępowania – art. 335 § 1 k.p.k. oraz art. 343 § 7 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia poprzez rozpoznanie przez Sąd pierwszej instancji na posiedzeniu sprawy osób cywilnych Janusza M. i Piotra N. i skazanie ich z jednoczesnym dokonaniem zmiany we wniosku prokuratora w akcie oskarżenia bez uzgodnienia tego z oskarżonymi oraz oskarżycielem publicznym i w konsekwencji rozszerzenie uzgodnionego w trybie dobrowolnego poddania się karze sposobu wykonywania kary ogra- niczenia wolności, poprzez wskazanie obok uzgodnionego zakładu pracy, 3 także nieuzgodnionych z oskarżonymi: placówki służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej; - obrazę przepisów prawa materialnego art. 71 § 1 k.k. poprzez orzeczenie przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary ograniczenia wolności grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 20 zł każda, kiedy z treści przepisu art. 71 § 1 k.k. wynika, iż zawieszając wykonanie kary ogranicze- nia wolności Sąd może orzec grzywnę w wysokości do 90 stawek dzien- nych”, rzecznik oskarżenia wniósł o „uchylenie wyroku w części dotyczącej Janu- sza M. i Piotra N. oraz przekazanie sprawy w tej części do ponownego roz- poznania przez Sąd pierwszej instancji”.

W tym stanie sprawy Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Apelacja prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w E. jest zasadna i powinna być uwzględniona. Na wstępie dalszych rozważań dotyczących wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonymi kar lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, określonego w art. 335 § 1 k.p.k., a którego obrazę zarzuca oskarżyciel w apelacji, podkreślić należy, iż w dotychczasowych judykatach Sądu Najwyższego w tym przedmiocie podkreślano, że zawarte w art. 343 § 1 k.p.k. sformułowanie „uwzględniając wniosek”, zwłaszcza w powiązaniu z unormowaniami za- wartymi w jego § 6 i § 7, oznacza dla sądu orzekającego obowiązek roz- strzygnięcia zgodnie z treścią wniosku określonego przez oskarżyciela pu- blicznego w trybie art. 335 k.p.k., a będącego wynikiem stosownego poro- zumienia z oskarżonym w zakresie kary i środków karnych.

Niedopusz- czalne jest natomiast wydanie rozstrzygnięcia odbiegającego w treści od uzgodnień dokonanych w trybie art. 335 § 1 k.p.k., bowiem gdy sąd uzna, 4 że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku w takim kształcie, jaki nadał mu prokurator, a jednocześnie nie wyraża on woli (oczywiście po stosow- nym porozumieniu z oskarżonym) jego modyfikacji, powinien skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych (por. wyroki Sądu Najwyż- szego: z dnia 29 stycznia 2008, IV KK 496/07, Lex nr 361683, z dnia 25 października 2007, IV KK 334/07, Lex nr 323645 czy z dnia 22 sierpnia 2007, III KK 171/07, Lex nr 310215).

W rozpoznawanej sprawie prokurator w części dotyczącej oskarżo- nych Janusza M. i Piotra N. złożył wnioski o skazanie ich bez przeprowa- dzenia rozprawy na uzgodnione z nimi kary, tj. 12 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolo- wanej pracy na cele społeczne, wskazanej przez Sąd w odpowiednim za- kładzie pracy, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, z orzeczeniem na podstawie art. 71 § 1 k.k. grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 20 zł każda oraz na podstawie art. 46 § 1 k.k. środek karny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej szko- dy w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty po 785,20 zł.

Sąd pierwszej instancji zasadnie uznając obu oskarżonych za winnych za- rzucanych im czynów, skazał ich na uzgodnione wcześniej i wnioskowane w akcie oskarżenia kary. Jednakże określając sposób wykonania kary ograniczenia wolności, Sąd meriti, wbrew ugodzie zawartej z oskarżonymi, orzekając 20 godzin pracy w stosunku miesięcznym, rozszerzył katalog podmiotów, w których te prace miałyby być ewentualnie przez oskarżonych wykonywane, o placówki służby zdrowia, opieki społecznej, organizacje lub instytucje niosące pomoc charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej.

Dokonując tej zmiany, Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu za- skarżonego wyroku stwierdził, że „przytoczenie w części dyspozytywnej wyroku pełnego brzmienia przepisu art. 35 § 1 k.k. w żaden sposób nie na- 5 rusza zawartej przez strony «ugody», gdyż treść tego przepisu jedynie pre- cyzuje na jaki cel społeczny może być świadczona praca”. Otóż, w ocenie Sądu Najwyższego, ze stanowiskiem zeprezentowa- nym w zaskarżonym wyroku nie można się zgodzić. Skoro bowiem w zawartej ugodzie oskarżeni poddali się dobrowolnie karze ograniczenia wolności, która miałaby być wykonywana jedynie w za- kładzie pracy, a sąd w orzeczeniu rozszerzył katalog podmiotów, w których ta kara miałaby być wykonywana, o inne określone w art. 35 § 1 k.k. pla- cówki, organizacje i instytucje, to jest to wyjście przez Sąd poza ramy za- wartej przez prokuratora z oskarżonymi ugody, a tym samym obraza art. 335 § 1 k.p.k. i art. 343 § 7 k.p.k., a nie tylko doprecyzowanie na jaki cel społeczny może być świadczona praca.

Nietrudno bowiem sobie wyobrazić, że oskarżeni zawierając ugodę z prokuratorem chcieli, aby ewentualne wykonanie wymierzonej kary nastąpi- ło w określonym zakładzie pracy, a nie w placówce służby zdrowia lub in- stytucji niosącej pomoc charytatywną. Dlatego też dla Sądu Najwyższego nie ulega wątpliwości, że w roz- poznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji „nie doprecyzował” możliwości wykonania orzeczonej w stosunku do obu oskarżonych kary ograniczenia wolności, a w sposób zdecydowany rozszerzył, wbrew ugodzie zawartej pomiędzy stronami, katalog podmiotów, w których kara ta mogłaby być wy- konywana.

Już w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd meriti dostrzegł, że orzekając w stosunku do oskarżonych Janusza M. i Piotra N., w ślad za propozycją zawartą we wniosku prokuratora, a czego też nie zauważyli obrońcy tych oskarżonych, 100 stawek dziennych grzywny, podczas gdy z treści art. 71 § 1 k.k. wynika, że zawieszając wykonanie kary ograniczenia wolności sąd może orzec grzywnę w wysokości do 90 stawek dziennych, dopuścił się tym obrazy prawa materialnego określonego w tym przepisie. 6 W omawianej sytuacji nie ulega wątpliwości, że wadliwy w tym zakre- sie wniosek prokuratora, nie zmodyfikowany przez Sąd w trakcie posiedze- nia, doprowadził do orzeczenia w zaskarżonym wyroku, z obrazą art. 71 § 1 k.k. i wbrew dyspozycji tego przepisu, grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych (...).