Court quashes sentence for suspended term where prior suspended sentence execution was not legally ordered.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's judgment and remanded the case for retrial. The defendant was convicted of recidivism without a trial, relying on a prosecutor's request that the court accepted without objection. The court found the lower court erred because it failed to issue a final execution order for the defendant's previous suspended sentence before counting the new arrest toward the new term. Consequently, the legal prerequisites for sentencing without a trial were not met due to unresolved doubts about the recidivism conditions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 335 § 1 k.p.k.; Art. 64 § 1 k.k.: A prior suspended sentence counts toward a new suspended sentence only after a final execution order is issued; without this, sentencing without a trial is invalid when recidivism conditions are doubtful.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK Z DNIA 25 CZERWCA 2008 R. IV KK 40/08 W wypadku zaliczenia tymczasowego aresztowania na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wyko- nania, uznaje się ją za odbytą w rozmiarze podlegającym zaliczeniu tylko wówczas, gdy nastąpiło prawomocne zarządzenie wykonania kary warun- kowo zawieszonej. Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie: SN M. Pietruszyński (sprawozdawca), SA (del. do SN) M. Laskowski. Prokurator Prokuratury Krajowej: J. Piechota. Sąd Najwyższy w sprawie Arkadiusza S., skazanego z art. 284 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazane- go od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 8 czerwca 2006 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego Arkadiusza S. p r z e k a z a ł Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania.
U Z A S A D N I E N I E W dniu 23 marca 2006 r. do Sądu Rejonowego w J. wpłynął akt oskarżenia przeciwko Arkadiuszowi S., którego oskarżono o popełnienie, w 2 warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 k.k.), przestępstwa okre- ślonego w art. 284 § 1 k.k. Oskarżony był uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 4 listopada 2004 r., za popełnienie przestęp- stwa określonego w art. 280 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat, z oddaniem oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na poczet ka- ry pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wol- ności od dnia 24 marca do dnia 4 listopada 2004 r. W akcie oskarżenia prokurator zamieścił wniosek, uzgodniony z oskarżonym, o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykona- nia kary na okres 5 lat oraz oddanie pod dozór kuratora. Sąd Rejonowy w J. wyrokiem z dnia 8 czerwca 2006 r., wydanym na posiedzeniu w trybie art. 335 k.p.k., uznał oskarżonego za winnego popeł- nienia zarzuconego mu czynu, kwalifikowanego z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i skazał go na karę roku pozbawienia wolności, której wyko- nanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat, orzekając nadto odda- nie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Wyrok uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 16 czerwca 2006 r. Od tego wyroku kasację wniósł Prokurator Generalny, zarzucając wy- rokowi rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazę przepisu prawa procesowego art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegającą na uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego Arka- diusza S. za czyn określony w art. 284 § 1 k.k., popełniony w warunkach wskazanych w art. 64 § 1 k.k., bez przeprowadzenia rozprawy i wymierze- nie mu uzgodnionych kar i środków karnych, pomimo tego, że brak było podstaw do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w 3 warunkach powrotu do przestępstwa i wniósł o uchylenie wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w J. procedując na posiedze- niu w dniu 8 czerwca 2006 r., zaakceptował wniosek prokuratora, złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., o wydanie wyroku skazującego Arkadiusza S., oskarżonego o popełnienie czynu określonego w art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawie- szeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, z oddaniem go w okresie pró- by pod dozór kuratora sądowego i wydał wyrok, uwzględniający w pełni propozycje prawne zawarte we wniosku.
Kwalifikując przypisany oskarżo- nemu czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., Sąd Rejonowy nie zauważył, powielając błąd popełniony przez prokuratora, że nie zostało za- rządzone wykonanie uprzednio wymierzonej oskarżonemu kary pozbawie- nia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, za przestępstwo określone w art. 280 § 1 k.k., na poczet której zaliczono okres rzeczywiste- go pozbawienia wolności od dnia 24 marca do dnia 4 listopada 2004 r. W wypadku bowiem zaliczenia tymczasowego aresztowania na po- czet kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, uznaje się ją za odbytą w rozmiarze podlegającym zalicze- niu tylko wówczas, gdy nastąpiło prawomocne zarządzenie wykonania kary warunkowo zawieszonej.
Orzekając w ten sposób Sąd Rejonowy w rażący sposób naruszył dyspozycję art. 335 § 1 k.p.k., w zakresie przesłanki warunkującej zasto- sowanie instytucji skazania bez przeprowadzenia rozprawy, wskazującej, że okoliczności popełnienia przestępstwa nie mogą budzić wątpliwości. Wątpliwości nie może budzić nie tylko zasadnicza kwestia sprawstwa czy- nu przez określoną osobę, ale wszystkie okoliczności, które są istotne dla ustaleń w zakresie odpowiedzialności karnej sprawcy, w tym dla oceny 4 prawnej czynu będącego przedmiotem osądu.
Skoro w tej sprawie brak by- ło warunków do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czy- nu w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64 § 1 k.k., to Sąd powinien dostrzec potrzebę zmiany tego wniosku i wystąpić ze sto- sowną inicjatywą wobec stron, a zwłaszcza prokuratora. Powinien to uczy- nić na posiedzeniu, uprzedzając strony, że wniosek w pierwotnym kształcie nie będzie mógł być uwzględniony. Po dokonaniu stosownej modyfikacji wniosku (za zgodą stron), Sąd byłby uprawniony do wydania wyroku bez przeprowadzenia rozprawy.
W braku takiej zgody powinien skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych. W tej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku bez przeprowadzenia rozprawy w sytuacji, gdy okoliczności mające istotne znaczenia dla prawnej oceny czynu oskarżonego budziły zasadnicze wąt- pliwości. Zaistniałe w sprawie rażące uchybienia, w sposób oczywisty wywarły wpływ na treść wyroku. Z tych względów należało uchylić zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania.