Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with procedural requirements under Civil Procedure Code. The appeal lacked specific legal grounds and damage proof. The court rejected the claim as formally defective. The appeal failed to cite the specific legal provision violated. The court found the claimant did not prove actual damages. The decision emphasizes strict adherence to statutory appeal requirements. The ruling upholds the lower court's final judgment. The appeal was rejected due to formal defects. The court ordered the appellant to bear the costs.

Sygn. akt I CNP 45/08 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi "H.(...)" Spółki z o.o. w R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt VI Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa S.(...) Spółki z o.o. w R. przeciwko "H.(...)" Spółce z o.o. w R. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powoda - Europejskiego Funduszu Hipotecznego S.A. w W. o eksmisję i wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2008 r., odrzuca skargę i zasądza od skarżącego - "H.(...)" Spółki z o.o. w R. na rzecz "S.(...)" Spółki z o.o. w R. kwotę 600 (sześćset) zł tytułem kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 6 września 2007 r. Sąd Okręgowy w R. na skutek apelacji powoda zmienił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 23 lutego 2006 r. w jego punkcie I w zakresie dotyczącym eksmisji i wydania w ten sposób, że nakazał pozwanemu opuszczenie, opróżnienie i wydanie powodowi bliżej opisanych w nim pomieszczeń znajdujących się w budynku przy ul. P. w R., usytuowanym na działce oznaczonej nr ewid. (...)/117 w obrębie (…)8. W pozostałym zakresie obejmującym oddalenie żądania powoda zasądzenia odszkodowania za bezumowne korzystanie ze spornych 2 pomieszczeń uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego.

Wyrok Sądu Okręgowego w części uwzględniającej apelację powoda zaskarżony został przez pozwanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa przepis art. 4245 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa z którym zaskarżone jest niezgodne (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia (pkt 4), wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (pkt 6).

Wymagania te powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a co za tym idzie skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Wniesiona skarga, która formułuje wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonego nią wyroku Sądu Okręgowego, nie spełnia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. Skarga nie zawiera wskazania przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne przez co nie czyni również zadość wymaganiu opisanemu w pkt 3 art. 4245 § 1 k.p.c., które jest wymaganiem odrębnym od przytoczenia podstaw skargi i nie może być z nim utożsamiane (powołane wyżej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r.).

Nie został wypełniony przez skarżącego nadto wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polegający na wskazaniu jej rodzaju, rozmiaru oraz czasu powstania oraz związku przyczynowego między szkodą a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16) 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, nie publ.). Nie jest dostateczne i wystarczające dla jego wypełnienia wskazanie przez skarżącego, że orzeczenie nakazujące wydanie wykorzystywanych dotychczas przez niego 3 pomieszczeń zmniejsza możliwość osiągnięcia przychodów oraz naraża pozwanego na odpowiedzialność odszkodowawcza z tytułu tzw. bezumownego korzystania z lokalu.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 3, 4 i 6 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje podstawę w przepisach art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.