Supreme Court dismisses appeal for insufficient appeal value in marital property division case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's rejection of their cassation complaint. The appellant argued the appeal value was incorrectly calculated, but the court found the stated amount of 104,000 PLN was accurate based on the disputed debt. Consequently, the appeal was rejected because the value fell below the statutory threshold of 150,000 PLN required for cassation in marital property disputes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; In marital property division cases, a cassation appeal is inadmissible if the disputed value is below 150,000 PLN, and the appellant's loss in the appellate proceeding generally determines this value.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 29/08 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku O. S. przy uczestnictwie M. S. o podział majątku dorobkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2008 r., zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 14 marca 2008 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 marca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r., a to z tej przyczyny, że podana wartość zaskarżenia kasacyjnego na 104000 zł jest niższa niż przewidziana w art. 5191 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z tym przepisem w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zarzucił Sądowi Okręgowemu "wadliwe przyjęcie omyłkowo podanej wartości przedmiotu zaskarżenia".
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2 W tzw. sprawach działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem skarżący kwestionuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02). Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, LEX nr 54494, oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60).
Z twierdzeń żalącego wynika, że jego przegrana w postępowaniu apelacyjnym polegała na nieuwzględnieniu jego stanowiska kwestionującego zaliczenie do majątku wspólnego wierzytelności pieniężnej w kwocie 217655,66 zł, co pociągnęło za sobą zasądzenie od niego na rzecz wnioskodawczyni dopłaty w kwocie137424 zł. Kwota podana w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia w sposób zbliżony do prawidłowego oddaje więc wartość przegranej żalącego przed sądem odwoławczym, co - wbrew twierdzeniom podnoszonym w zażaleniu - nie pozwala kwestionować prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 k.p.c.).