Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency as no damage was caused by the appellate ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging the appellate court's decision to reject a request for retrial. The plaintiff argued that the final ruling caused financial harm by confirming the impossibility of overturning a default judgment. The court held that the appeal was inadmissible because the challenged ruling merely confirmed the lack of available remedies, rather than causing new damage, and the underlying default judgment predated the relevant statutory cutoff date.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency requires proof of damage caused by the final judgment; a ruling confirming the unavailability of remedies does not constitute such damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 13/08 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi M. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACz (…) [WSC (…)] w sprawie ze skargi M. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 września 2003 r., sygn. akt I C (…) w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W. przeciwko M. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt I A Cz (…), Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie M. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 lutego 2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Na postanowienie Sądu Apelacyjnego M. M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub 2 uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji. Skarżący we wniesionej skardze kwestionuje postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Istotne jednak w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda (art. 4241 § 1 i art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Zaskarżone postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania wywołuje tylko stan potwierdzający, że wzruszenie orzeczenia merytorycznego nie było możliwe w drodze przysługujących stronie środków prawnych. W niniejszej skardze skarżący nie wykazał, że przez wydanie kwestionowanego orzeczenia została mu wyrządzona szkoda.
Stwierdził, że zaskarżonym orzeczeniem skarżącemu została wyrządzona szkoda w postaci prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko osobie nie będącej dłużnikiem na kwotę 31.567,90 zł. Taką bowiem kwotę zasądził Sąd Okręgowy w W. wyrokiem zaocznym z dnia 12 września 2003 r. od M. M. na rzecz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Skarżącemu chodzi zatem o szkodę wyrządzoną przez wydanie wyroku zaocznego z dnia 12 września 2003 r., a tego orzeczenia skarżący nie zaskarżył skargą z art. 4241 i nast. k.p.c. Należy jednak wskazać, że gdyby nawet to zrobił, jego skarga zostałaby odrzucona, gdyż zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, mającej moc zasady prawnej, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września 2004 r. i później, a wyrok zaoczny w sprawie I C (…) uprawomocnił się przed tą datą.
Oddalenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania miało tylko ten skutek, że potwierdzona została niemożność zmiany lub uchylenia wyroku zaocznego z dnia 12 września 2003 r. w drodze środków prawnych (art. 4241 § 1 in fine k.p.c.). Nie zaktualizowały się natomiast przesłanki dopuszczające zakwestionowanie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2007 r. skargą przewidzianą w art. 4241 k.p.c. Mając na względzie wskazane przyczyny, należało orzec, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).