Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CNP 40/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to improper joinder of procedural and substantive claims.

Case Number IV CNP 40/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging a final judgment for non-compliance with legal provisions. The plaintiff improperly combined two distinct types of appeals and based the claim solely on factual findings and evidence evaluation, which are not statutory grounds for such an appeal. Furthermore, the plaintiff failed to substantiate any alleged damage caused by the judgment, as required by law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 2, 3, 4 k.p.c.; The appeal for non-compliance with law must be based exclusively on statutory grounds, cannot improperly combine procedural and substantive elements, and requires a substantiated claim of damage.

Keywords

AI generated
appeal for non-compliance procedural error substantive error joinder of claims substantiation of damage Supreme Court review civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 207 § 3 k.p.c.
z dnia 5 grudnia 2007 r., opierając ją „na podstawie naruszeń przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność orzeczenia z prawem, a mianowicie art. 207 § 3 k.p.c., 233 § 1 k.p.c., art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 60 k.c.
207 § 3 k.p.c., 233 § 1 k.p.c., art. 60 k.c. i art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
i art. 328 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
oraz art. 391 § 1 k.p.c.”.
Art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
W skardze powódki w sposób niedopuszczalny zostały połączone dwa odrębne i autonomiczne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wymienione w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
W skardze powódki w sposób niedopuszczalny zostały połączone dwa odrębne i autonomiczne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wymienione w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
W skardze powódki w sposób niedopuszczalny zostały połączone dwa odrębne i autonomiczne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wymienione w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.
Art. 4244 k.p.c.
Niezależnie od tego, analiza treści skargi jednoznacznie wskazuje, że w istocie została ona oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny 2 dowodów, które w ogóle nie mogą być podstawą skargi (art. 4244 zd.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z omówionych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., orzekł o odrzuceniu skargi.

Cited Case Law

AI generated
III CNP 4/05
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order as it does not end main proceedings.
IV CNP 35/08
16 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 35/08, OSNC 2007, nr 7-8, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 40/08 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt II Ca (…), w sprawie z powództwa R. L. przeciwko D. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 5 grudnia 2007 r., opierając ją „na podstawie naruszeń przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność orzeczenia z prawem, a mianowicie art. 207 § 3 k.p.c., 233 § 1 k.p.c., art. 60 k.c. i art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c.”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W skardze powódki w sposób niedopuszczalny zostały połączone dwa odrębne i autonomiczne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wymienione w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Niezależnie od tego, analiza treści skargi jednoznacznie wskazuje, że w istocie została ona oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny 2 dowodów, które w ogóle nie mogą być podstawą skargi (art. 4244 zd.

2. k.p.c.); oznacza to, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie. W rezultacie, skarga nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. W skardze brak jest uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy, co oznacza niespełnienie istotnego wymagania, przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący przedstawi prawnie uargumentowany wywód, przekonujący że szkoda nastąpiła, określając jej wysokość, postać i czas powstania oraz powoła dowody lub inne środki, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 35/08, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 41).

Skarżąca w sprawie niniejszej nie określiła wysokości poniesionej szkody ani sposobu jej obliczenia, co więcej: podała, że „problem sprowadza się tylko do powołania biegłego, który by określił wysokość szkody i sposób prowadzenia remontu”. Z omówionych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., orzekł o odrzuceniu skargi.