Cassation appeal dismissed in property rights case where claim value was under 50,000 PLN threshold. Appeal rejected due to low value and valid judge participation. Court upheld lower court's inadmissibility ruling.

Sygn. akt III CZ 25/08 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa R. W. przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W., Oddziałowi Okręgowemu w K. o ustalenie istnienia umowy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda.

Skarga ta została wniesiona od wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2007 r., w którym zmieniono orzeczenie Sądu Rejonowego z dnia 17 maja 2006 r. i orzeczono co do istoty w sprawie o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego autocasco. Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w niniejszej sprawie z racji wartości przedmiotu zaskarżenia (14.000 zł). Sprawa o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego jest sprawą o prawa majątkowe, a w takich sprawach dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od tego, czy wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 50.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). 2 W zażaleniu na postanowienia z dnia 26 lutego 2008 r. skarżący kwestionował stanowisko Sądu Okręgowego i stwierdzał, że w sprawach o ustalenie skarga kasacyjna jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Skarżący zgłosił zarzut nieważności postępowania z tej racji, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia brał udział sędzia, który uczestniczył także w wydaniu wyroku zaskarżonego następnie skargą kasacyjną. W rezultacie skarżący wnosił o uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 395 § 2 k.p.c., ewentualnie – o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. W ustalonym już de lege lata orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że sprawa o ustalenie istnienia umowy (w tym – umowy ubezpieczenia majątkowego) należy do kategorii spraw o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. W tych sprawach o dopuszczalności skargi decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (odpowiednio powiększona od dnia 6 lutego 2005 r.).

W związku z oznaczeniem przedmiotu zaskarżenia objętego skargą kasacyjną na kwotę 14.000 zł, Sąd Okręgowy miał zatem uzasadnione podstawy do odrzucenia skargi powoda (art. 3986 § 2 k.p.c.). Nie można podzielić stanowiska skarżącego co do tego, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia brał udział sędzia, który powinien być wyłączony z mocy ustawy (art. 48 k.p.c.). Otóż sędzia, który bierze udział w wydaniu wyroku sądu drugiej instancji, nie jest wyłączony ex lege od udziału w wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej od tego wyroku (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego a z dnia 20 maja 2005 r., III CZ 11/05, nieopubl.).

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 3841 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).