Supreme Court dismisses appeal for lack of specific legal provision and proven damage under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a final judgment dismissing a request to reconcile a land registry entry with the actual legal status. The plaintiff cited a violated legal provision but failed to identify the specific article rendering the lower court's decision unlawful or demonstrate the resulting damage. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it lacked the mandatory elements required by the Civil Procedure Code for a valid legal challenge.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4945 pkt 4 k.p.c.; An appeal must explicitly cite the specific legal provision violated and substantiate the damage caused by the contested judgment to be admissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 30/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV Ca (…), w sprawie z powództwa S. S. przeciwko A. S., G. S., R. K., J. S., A. S. i E. S. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Powód Stefan Stanik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., którym w wyniku uwzględnienia apelacji pozwanej G.
S. oddalono powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga w ramach przytoczenia jej podstawy wymienia przepis prawa, który – zdaniem skarżącego - został naruszony, czyniąc w ten sposób zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., nie wskazuje natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a więc nie zawiera autonomicznego elementu, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Skarga nie tylko nie zawiera uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy, ale nawet nie precyzuje, jaka konkretna szkoda i 2 w jakiej wysokości powstała w następstwie wydania zaskarżonego orzeczenia; brak uprawdopodobnienia szkody oznacza niespełnienie istotnego wymagania skargi, przewidzianego w art. 4945 pkt 4 k.p.c. W skardze brak jest także elementu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., czyli wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Z tych przyczyn skarga powoda została odrzucona przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.