Supreme Court dismisses appeal for lack of legal reasoning on cassation admissibility grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation complaint against a tax authority decision, ruling that the procedural requirements for admissibility were not met. The appellant cited substantive law violations and procedural defects but failed to provide the specific legal reasoning required by the Civil Procedure Code to justify the appeal's admission. Consequently, the court determined that the mere assertion of obvious merit without detailed argumentation does not satisfy the statutory prerequisites for a cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation complaint must include a separate, deep legal argumentation demonstrating why the case raises a significant legal issue or is obviously meritorious; mere assertion of obvious merit without such reasoning fails to meet admissibility requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 112/08 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa J. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa (Dyrektora Izby Skarbowej w B.) kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 17 października 2007 r.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B. W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 417 § 1 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 378 § 1 w zw. z art. 379 pkt 5, art. 210 § 1-3, art. 217 § 1, art. 386 § 4, art. 391 § 1 w zw. z art. 328 § 2, art. 299 k.p.c. i wnosił o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na 2 wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona, w uzasadnieniu wniosku należy zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się ta "oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).
Tymczasem skarżący wskazał jedynie okoliczności uzasadniające, jego zdaniem, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania – rażące naruszenie art. 417 § 1 i 2 k.c. oraz naruszenie "zasady równości stron postępowania oraz prawa strony do obrony swych praw, skutkujące stwierdzeniem nieważności postępowania"; nie przedstawił natomiast uzasadnienia tych okoliczności. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.