Supreme Court dismisses appeal for lack of mandatory lawyer representation under Polish Civil Procedure Code.

Sygn. akt IV CNP 25/08 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt V Ca (…), ze skargi pozwanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt III RC (…), w sprawie z powództwa małoletniej K. L. przeciwko Ł. B. o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2008 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko-radcowski nie obowiązuje jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, a także gdy stroną, jej organem, przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także, gdy stroną, jej organem lub przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny (art. 871 § 2 k.p.c.). 2 Z uwagi na to, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniosła osobiście strona, a nie zachodzą wskazane w art. 871 § 2 k.p.c. okoliczności wyłączające przymus adwokacko-radcowski, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.