Supreme Court dismisses appeal for retrial on adverse possession claim due to lack of new evidence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial regarding an adverse possession claim. The appellant argued that a previously signed lease agreement was invalid because the signer lacked rights, claiming this constituted new evidence. The court ruled that this fact was not new since it could have been raised during the original proceedings, thus failing the statutory requirement for retrial under Polish civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 3941 w zw. z art. 385 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible if the alleged new facts or evidence were available and could have been presented during the original proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 19/08 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) w sprawie ze skargi H. F. i J. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z dnia 19 października 2004 r., sygn. akt I Ns (…) oraz prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 lutego 2005 r., sygn. akt III Ca (…) w sprawie z wniosku H. F. przy uczestnictwie J. P. , S. P., M. P. i M. K. o zasiedzenie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2008 r., zażalenia skarżącej H.
F. na postanowienie Sądu Okręgowego w N. z dnia 13 lutego 2008 r., sygn. akt III Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 lutego 2008 r. Sąd Okręgowy w N. odrzucił skargę o wznowienie postępowania, z którą wystąpili H. F. i J. F. Skarga dotyczyła prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 10 lutego 2005 r. zapadłego w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia. Jako podstawę swojego orzeczenia Sąd wskazał brak ustawowych podstaw wznowienia. Nienależyte działanie fachowego pełnomocnika nie jest równoważne nienależytej reprezentacji, a także w skardze nie 2 skazano okoliczności ani środków dowodowych ujawnionych już po zakończeniu postępowania.
W zażaleniu na to postanowienie H. F. podniosła, że Sąd rozpoznający sprawę o stwierdzenie zasiedzenia naruszył art. 199 w związku z art. 60 k.c. przyjmując jako dowód nieważną umowę „bezczynszowego użytkowania”. Umowa ta została bowiem podpisana przez osobę, której nie przysługiwały żadne prawa do przedmiotu umowy. Okoliczność ta jest nową i mogła mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne. Sąd Okręgowy trafnie położył nacisk na to, że zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. wykrycie nowych faktów i dowodów musi być „późniejsze" i strona nie miała możliwości powołania się na nie włoku postępowania. Wskazanie przez skarżącą na nieważność umowy „bezczynszowego użytkowania", której oceny dokonywał Sąd rozpoznający sprawę, z całą pewnością nie stanowi „nowości" w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Jest to okoliczność, którą skarżąca mogła podnieść w toku postępowania o stwierdzenie zasiedzenia. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 3941 w związku z art. 385 k.p.c.).