Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 32/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against second-instance court ruling on appeal costs as inadmissible under Civil Procedure Code.

Case Number IV CZ 32/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's appeal against a lower court's decision awarding appeal costs to the municipality. The applicant argued that the lower court incorrectly applied the law regarding appeal admissibility, but the court held that rulings on procedural costs do not fall within the scope of decisions appealable to the Supreme Court. Consequently, the appeal was declared inadmissible because the statutory provisions explicitly exclude cost rulings from the category of appealable orders.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are limited to specific rulings, and decisions concerning the allocation of appeal costs are excluded from this category and thus inadmissible for appeal.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code Supreme Court appeal procedural costs inadmissible appeal second instance ruling

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 k.p.c.
Zgodnie z brzmieniem art. 3941 k.p.c.
Art. 395 § 2 k.p.c.
Skarżący podniósł zatem zasadnie, że Sąd Okręgowy nie miał podstaw do zastosowania art. 395 § 2 k.p.c. Nie mniej jednak zaskarżone postanowienie należy również do tego rodzaju postanowień i zażalenie na nie jest również niedopuszczalne.
Art. 370 k.p.c.
Z tego względu zażalenie wnioskodawczyni podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Na gruncie obowiązującego w tej materii art. 3941 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy wyrażał już stanowisko (por.
art. 3941 k.p.c
Zgodnie z brzmieniem art. 3941 k.p.c.
art. 395 § 2 k.p.c
Skarżący podniósł zatem zasadnie, że Sąd Okręgowy nie miał podstaw do zastosowania art. 395 § 2 k.p.c.
art. 39318 § 2 k.p.c
Orzeczenie to odnosiło się do nieobowiązującej już regulacji prawnej zawartej w art. 39318 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 2 k.p.c
Na gruncie obowiązującego w tej materii art. 3941 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 32/08 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku H. T.j przy uczestnictwie J. K., W. K., R. O., Gminy Miejskiej K. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatu K. o stwierdzenie zasiedzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2008 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca zażalenie Uzasadnienie Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. uwzględnił zażalenie Gminy Miejskiej K. na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, zawarte w wyroku wydanym w dniu 30 października 2007 r. i zasądził od wnioskodawczyni na jej rzecz kwotę 2150 zł. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami przewidzianymi w § 2. 2 Postanowienie sądu drugiej instancji rozstrzygające o kosztach procesu (postępowania apelacyjnego) nie należy do wskazanej wyżej kategorii orzeczeń.

Skarżący podniósł zatem zasadnie, że Sąd Okręgowy nie miał podstaw do zastosowania art. 395 § 2 k.p.c. Nie mniej jednak zaskarżone postanowienie należy również do tego rodzaju postanowień i zażalenie na nie jest również niedopuszczalne. Z tego względu zażalenie wnioskodawczyni podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 w zw. z art. 3941 § 3 i 39821 k.p.c. Oceny tej nie zmienia stanowisko wyrażone przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 23 marca 2007 r. (SK 3/05). Orzeczenie to odnosiło się do nieobowiązującej już regulacji prawnej zawartej w art. 39318 § 2 k.p.c. Na gruncie obowiązującego w tej materii art. 3941 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy wyrażał już stanowisko (por. postanowienie SN z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 56/07), które Sąd Najwyższy w obecnym składzie również podziela, że na postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje.