Legislator Case Law & Legislation
III CNP 12/08 AI generated

Supreme Court dismissed appeal claiming procedural error barred appeal; damages not proven by mere procedural closure.

Case Number III CNP 12/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final order rejecting their second-instance appeal. The plaintiffs argued that the lower court incorrectly presumed a professional lawyer's appeal was invalid without examining its content, causing them to lose the right to challenge the first-instance judgment while facing enforcement proceedings. The court ruled that the Supreme Court cannot substitute the second-instance court's role to evaluate the merits of the first-instance judgment, and the plaintiffs failed to prove actual damages resulting solely from the procedural closure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3701 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.; The Supreme Court cannot substitute the second-instance court to evaluate the merits of a first-instance judgment when dismissing an appeal, and procedural closure alone does not constitute proven damages without meeting specific statutory requirements.

Keywords

AI generated
procedural error second instance appeal damages compensation supreme court review enforcement proceedings legal representation final order

Cited Legislation

AI generated
Art. 3701 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego opartej na zarzucie naruszenia art. 3701 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c.
Skarżący musieliby jednak wykazać, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 3701 k.p.c
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego opartej na zarzucie naruszenia art. 3701 k.p.c.
art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c
z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
Skarżący musieliby jednak wykazać, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.
V CNP 79/05
Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final ruling due to lack of proven damage and causal link.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CNP 12/08 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa Banku (...) S.A. w K. przeciwko R. K. i B. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2008 r., na skutek skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę i nie obciąża pozwanych kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 października 2005 r.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanych R. K. i B. K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lutego 2005 r. uwzględniającego powództwo Banku (...) S.A. w K. o zapłatę. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego opartej na zarzucie naruszenia art. 3701 k.p.c. w zw. z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. pozwani zarzucili błędne przyjęcie przez Sąd, że przepis ten stanowi podstawę odrzucenia apelacji sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika w każdym przypadku, bez zbadania treści apelacji, z której uzasadnienia i zawartych w nim sformułowań w sposób jasny wynika, iż intencją strony było zaskarżenie wyroku w całości i jego zmiana. 2 Uprawdopodobniając wyrządzenie szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego postanowienia skarżący podali, że na podstawie prawomocnego wyroku Sądu pierwszej instancji toczy się przeciwko nim postępowanie egzekucyjne, w toku którego dokonywane jest uszczuplenie ich majątku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wydanie zaskarżonego postanowienia niewątpliwie pozbawiło skarżących prawa do oceny przez sąd drugiej instancji zasadności wyroku Sądu Okręgowego uwzględniającego wytoczone przeciwko nim powództwo. Brak jednak podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnili wyrządzenie im szkody spowodowanej przez wydanie tego postanowienia. Twierdzenie o wyrządzeniu szkody skarżący opierają bowiem na założeniu, że wyrok Sądu pierwszej instancji był błędny, wniesiona przez nich apelacja zostałaby uwzględniona, a w konsekwencji powództwo oddalone.

Wyrządzenie szkody, polegającej na zasądzeniu dochodzonej przez powoda od pozwanych kwoty, skarżący wiążą więc bezpośrednio z wydaniem wyroku przez Sąd pierwszej instancji, a jedynie pośrednio z wydaniem zaskarżonego postanowienia, którym zamknięto im drogę do rozpoznania sprawy w drugiej instancji. Rzeczą Sądu Najwyższego w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, którym stronie zamknięty został dostęp do rozpoznania sprawy w drugiej instancji, nie jest jednakże zastępowanie sądu drugiej instancji i dokonywanie oceny zasadności wyroku wydanego w sprawie przez sąd pierwszej instancji oraz rozstrzygnięcie, jakiej treści orzeczenie powinien wydać sąd drugiej instancji, gdyby apelacja nie została odrzucona (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.).

Okoliczności powołane przez skarżących na uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej przez wydanie zaskarżonego postanowienia, jako nie podlegające ocenie w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia, nie mogą być uznane za uprawdopodabniające wyrządzenie szkody spowodowanej jego wydaniem. Jedynie zaskarżenie wyroku sądu pierwszej instancji w drodze skargi o stwierdzenie jego niezgodności z prawem umożliwiłoby dokonanie oceny jego prawidłowości. Skarżący musieliby jednak wykazać, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).