Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 179/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of obvious and flagrant violation of law.

Case Number V CNP 179/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected Z. W.'s appeal challenging the lower court's dissolution of a civil company. The appellant argued procedural violations regarding access to appeal, but the court emphasized that such appeals require an obvious and flagrant violation of law. Consequently, the court found the appellant failed to meet the strict substantive requirements for this extraordinary remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. - An appeal for legal inconsistency against a first-instance judgment is an extraordinary remedy requiring proof of an obvious and flagrant violation of law, which must be substantiated with sufficient detail to meet the specific formal and material requirements of the statute.

Keywords

AI generated
legal inconsistency appeal obvious violation of law flagrant violation of law extraordinary remedy first instance judgment civil company dissolution procedural access

Cited Legislation

AI generated
Art. 4799 § 1 k.p.c.
wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia, powołując się na naruszenie art. 4799 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art.
Art. 369 § 1 and 2 k.p.c.
Art. 2, 78 and 176 of the Constitution
4799 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art. 2, 78 i 176 Konstytucji oraz art.
Art. 3531 and 867 § 1 and 2 k.c.
2, 78 i 176 Konstytucji oraz art. 3531 i 867 § 1 i 2 k.c.
Art. 4241 k.p.c.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art.
Art. 417 § 1 and 4171 § 2 k.c.
w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Skarżący skoncentrował się na procesowym problemie pozbawienia go „instancyjności”, nie dostosował się natomiast w sposób wystarczający do szczególnych wymagań odnoszących się do sfery merytorycznej, przewidzianych w art. 4241 § 2 k.p.c. Należało zatem orzec jak w sentencji (art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 k.p.c
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
dotyczy orzeczenia Sądu I instancji, a więc sytuacji wyjątkowej, uregulowanej w art. 4241 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CNP 68/05
Supreme Court dismisses appeal claiming new procedural rule violated constitutional rights and caused state compensation liability.
V CNP 132/06
Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to lack of obvious error in interpretation or application.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 179/07 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi Z. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt V GNs (…) w sprawie z wniosku W. R. przy uczestnictwie Z. W. o rozliczenie spółki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 kwietnia 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 marca 2005 r., Sąd Rejonowy w O. dokonał rozliczenia spółki cywilnej „A.(...)”.

Uczestnik postępowania Z. W. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia, powołując się na naruszenie art. 4799 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art. 2, 78 i 176 Konstytucji oraz art. 3531 i 867 § 1 i 2 k.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym umożliwiającym dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).

Oznacza to, że niezgodność z prawem w rozumieniu powyższych przepisów musi polegać na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob. 2 orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., V CNP 68/05, niepubl. oraz z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11 poz. 174). Skarga Z. W. dotyczy orzeczenia Sądu I instancji, a więc sytuacji wyjątkowej, uregulowanej w art. 4241 § 2 k.p.c. Można się zgodzić z poglądem skarżącego, że został on pozbawiony w sposób nieuzasadniony procesowo dostępu do instancji odwoławczej, dlatego był uprawniony do złożenia skargi od prawomocnego orzeczenia pierwszoinstancyjnego.

Skarga ta ma jednak charakter bardzo wyjątkowy i sformalizowany. Skarżący skoncentrował się na procesowym problemie pozbawienia go „instancyjności”, nie dostosował się natomiast w sposób wystarczający do szczególnych wymagań odnoszących się do sfery merytorycznej, przewidzianych w art. 4241 § 2 k.p.c. Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).