Supreme Court dismisses appeal in divorce case as divorce proceedings do not permit cassation appeals.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting her divorce suit. The appellant argued for review of the final judgment, but the court noted that divorce cases do not allow cassation appeals under Polish law. Consequently, the appeal was deemed inadmissible because it sought review of a matter where no such legal remedy exists.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3982 § 2 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible in divorce proceedings because cassation appeals are not permitted by law in such matters.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 26/08 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Antoni Górski SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa L. K. przeciwko G. K. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2008 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca zażalenie Uzasadnienie Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa L. K. przeciwko G. K. o rozwód, postanowieniem z dnia 14 grudnia 2007 r. odrzucił apelację pozwanej.
W uzasadnieniu wskazał, że pozwana na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 czerwca 2006 r. została zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i zgodnie z art. 14 w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398) wnosząc apelację miała obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej, której wysokość określa art. 14 ust. 3 cytowanej ustawy o kosztach. Pozwana reprezentowana przez fachowego pełnomocnika nie uiściła opłaty podstawowej od apelacji.
Zgodnie zaś z art. 1302 § 3 k.p.c. sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty apelację podlegającą opłacie w wysokości stałej, wniesioną przez adwokata lub radcę prawnego. 2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Według art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje wyłącznie na dwie kategorie postanowień sądu drugiej instancji. Do pierwszej kategorii należą postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, do drugiej zaś postanowienia kończące postępowanie w sprawie, wydane w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, z wyjątkiem postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone postanowienie wprawdzie należy do kategorii postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, to jednak zostało wydane w sprawie o rozwód, tj. w sprawie w której skarga kasacyjna z mocy ustawy nie przysługuje (art. 3982 § 2 k.p.c.). Zażalenie wniesione przez pozwaną jest więc z mocy prawa niedopuszczalne (art. 3941 § 2 k.p.c.) i jako takie podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.