Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate admissibility request with legal reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the request for admission lacked the required detailed legal justification. The appellant merely cited statutory provisions regarding VAT and contract law without explaining why the lower court's interpretation was legally erroneous or necessary for Supreme Court review. The court ruled that simply stating an appeal is obviously justified does not meet the procedural standards for admitting a cassation case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal must include a separate, in-depth legal argumentation demonstrating why the case warrants Supreme Court review, such as identifying a significant legal issue or explaining why the lower court's interpretation is legally flawed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 60/08 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa „U.(...)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko Miastu S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 kwietnia 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony powodowej.
W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art. 513 § 2 k.c. w zw. z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w związku z brzmieniem § 15 ust. 1 w zw. z § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, art. 498, 509 § 1 i art. 647 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 233 k.p.c. i wnosiła o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty w sposób opisany w skardze.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z 2 instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżąca spółka jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała „naruszenie wspomnianych w petitum skargi przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie dyspozycji art. 513 § 2 k.c. oraz dyspozycji art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz brzmienia § 15 ust. 1 w zw. z § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom”. Uzasadnienie tych zarzutów sprowadza się jedynie do polemiki z ustaleniami Sądu.
Tymczasem jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona, w uzasadnieniu wniosku należy zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).
Skarżąca postawiła też pytanie „czy fakturę VAT za roboty budowlane wykonane przez zbywcę wierzytelności (...), w przelanej części – na podstawie przelewu wierzytelności przyszłej – miałby wystawić nabywca wierzytelności”, stanowiące, jej zdaniem, zagadnienie prawne. Jak wyjaśniono jednak w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, 3 uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).