Appeal against second-instance cost allocation order dismissed as inadmissible under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a second-instance court order allocating litigation costs to her. The lower court had ordered the plaintiff to pay the defendant's legal expenses, prompting the appeal. The Supreme Court ruled that such cost allocation orders do not fall within the specific categories of decisions subject to appeal to the Supreme Court under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are limited to specific rulings rejecting cassation or declaring legal inconsistency, excluding second-instance decisions on litigation costs which are inadmissible for appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 3/08 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa J. Ż. przeciwko Miastu W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2008 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2007 r., zawartym w wyroku wydanym w sprawie I ACa (…), obciążył powódkę obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz strony pozwanej. W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami przewidzianymi w § 2. Postanowienie sądu drugiej instancji rozstrzygające o kosztach procesu nie należy do wskazanej wyżej kategorii orzeczeń. Zażalenie na tego rodzaju postanowienie jest 2 zatem niedopuszczalne i z tego względu zażalenie powódki podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 w zw. z art. 3941 § 3 i 39821 k.p.c. Oceny tej nie zmienia powołany w zażaleniu wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 marca 2007 r. odnoszący się do nieobowiązującej już regulacji prawnej (art. 39318 § 2 k.p.c.). Dał już temu wyraz Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 października 2007 r. (IV CZ 56/07).