Supreme Court dismisses appeal against enforceability clause order as it does not end main proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the wife's appeal against the appellate court's decision to grant an enforceability clause. The wife argued that the order violated procedural articles regarding costs and jurisdiction, claiming it should be appealable. The court ruled that such orders are ancillary to the main case and do not terminate the primary proceedings, thus falling outside the scope of permissible appeals.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An order granting an enforceability clause is an ancillary decision that does not conclude the main proceedings and therefore cannot be challenged via a complaint under Art. 4241 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 210/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi T. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt V ACz (…) [V WSC (…)] w sprawie z powództwa wierzyciela J. F. przeciwko dłużnikowi K. O. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika T. O., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie małżonki dłużnika – T. O. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 maja 2007 r. w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika. Postanowienie Sądu Apelacyjnego T. O. zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zarzucając naruszenie „art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. obecnie 1262 - w momencie wniesienia pozwu art. 16 ustawy o kosztach sądowych – i art. 825 pkt 3 k.p.c.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, 2 określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji. W orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz doktrynie dominuje stanowisko, zgodnie z którym postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie są postanowienia zamykające drogę do wydania orzeczenia sądu danej instancji, rozstrzygającego istotę sprawy w procesie (wyrokiem) lub w postępowaniu nieprocesowym (postanowieniem), a ponadto postanowienia, które kończą sprawę jako pewną całość poddaną pod osąd, a więc dotyczące całości sprawy, a będące ostatnimi orzeczeniami wydanymi w postępowaniu.
Podsumowując, postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie są te postanowienia, których uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji. Nadanie klauzuli wykonalności następuje w postępowaniu pomocniczym, toczącym się poza ramami sprawy głównej i tylko w celu jej uzupełnienia. Należy zatem przyjąć, iż postanowienie w tym przedmiocie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, dlatego nie może być zaskarżone skargą z art. 4241 k.p.c. (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).
W konsekwencji należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).