Supreme Court dismisses appeal against rejection of cassation as procedurally barred by transitional rules.

Sygn. akt III CZ 4/08 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Antoni Górski SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa W. G. przeciwko J. K. i S. K. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października 2007 r., sygn. akt II WSC (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 12 października 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną W. G. na wyrok Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 21 grudnia 1987 r. jako niedopuszczalną. W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2007 r. W. G. zarzucił bezzasadność odrzucenia wniesionego przez niego środka zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z obowiązującym w chwili wydania zaskarżonego wyroku art. 417 § 1 k.p.c., od każdego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie Minister Sprawiedliwości, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego i Prokurator Generalny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej mógł złożyć rewizję nadzwyczajną, jeżeli orzeczenie rażąco naruszało „prawo lub interes Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”. 2 Z dniem 1 lipca 1996 r. przytoczony wyżej przepis został uchylony przez ustawę z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej – Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. Nr 43, poz. 189), a do Kodeksu postępowania cywilnego został wprowadzony środek odwoławczy w postaci kasacji. Według art. 11 ust. 3 wymienionej ustawy, od orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego po dniu 30 czerwca 1996 r. rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy przysługiwała kasacja. Ponadto art. 12 tej ustawy stanowił, że w okresie dwóch lat od dnia jej wejścia w życie Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich może zaskarżyć, w drodze kasacji, prawomocne orzeczenie sądu pierwszej instancji, a także orzeczenie sądu wojewódzkiego orzekającego w drugiej instancji lub sądu apelacyjnego, wydane po dniu wejścia w życie ustawy, jednakże tylko w ciągu sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

Z dniem 6 lutego 2005 r. środek odwoławczy w postaci kasacji został przez ustawę z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz.

98) zastąpiony środkiem zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. W art. 3 powołanej ustawy przewidziano, że sprawy wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się od dnia jej wejścia w życie według zawartych w niej przepisów, z tym że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed 6 lutego 2005 r., a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z powyższych wyjaśnień wynika, że postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2007 r. jest w pełni trafne, wobec czego wniesione na to postanowienie zażalenie należało jako oczywiście bezzasadne oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941 §3 k.p.c.).