Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CZ 115/07 AI generated

Cassation appeal dismissed; mixed rent and other claims split by value thresholds under Civil Procedure Code. Appeal rejected as inadmissible due to value limits. Court upheld lower court's split ruling. Appeal rejected as inadmissible due to value limits. Court upheld lower court's split ruling.

Case Number II CZ 115/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the claim. The lower court found that the portion of the claim exceeding 75,000 zł was inadmissible for commercial cases, while the rent portion was inadmissible due to specific statutory exclusions. The Supreme Court affirmed this split, ruling that the nature of the claim cannot change merely because the defendant contests the lease term in the cassation petition.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 1, 2 pkt 1 k.p.c.; The cassation appeal is inadmissible if part of the subject matter exceeds the value threshold for commercial cases or falls under specific exclusions like rent, regardless of arguments regarding the lease duration.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility commercial case value threshold rent claim exclusion mixed claim splitting civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
Trafnie zatem Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, bowiem złożona została – w zakresie kwoty 62 499,38 zł – w sprawie o czynsz najmu (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.), natomiast w pozostałej części dotyczy kwoty niższej niż siedemdziesiąt pięć tysięcy zł (art.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
dopuszczalność skargi kasacyjnej w tej części, natomiast pozostała kwota 53 048,26 zł nie osiąga w sprawach gospodarczych ratio valoris wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c., co czyni skargę w tej części także niedopuszczalną.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 39814 k.p.c.
Z przytoczonych względów zażalenie, jako nieuzasadnione należało oddalić (art. 39814 w zw.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
odrzucił skargę kasacyjną pozwanego, bowiem wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 115 548 zł obejmuje kwotę 62 499,38 zł z tytułu czynszu najmu, co wyłącza w świetle art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
dopuszczalność skargi kasacyjnej w tej części, natomiast pozostała kwota 53 048,26 zł nie osiąga w sprawach gospodarczych ratio valoris wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c., co czyni skargę w tej części także niedopuszczalną.
art. 3982 § 2 k.p.c
W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 3982 § 2 k.p.c.
art. 659 § 1 k.p.c
2 Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że przedmiotem sporu są należności z tytułu czynszu najmu pomieszczeń użytkowych w kwocie 62 499,38 zł, którą Sąd I instancji zasądził na podstawie art. 659 § 1 k.p.c., a Sąd Apelacyjny rozstrzygnięcie to podzielił.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I CSK 139/06
Cassation appeal dismissed as inadmissible due to subject matter exclusion and value threshold under Polish Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 115/07 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Helena Ciepła (przewodniczący) SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Budownictwa Komunalnego "Z.(...)" w likwidacji w Ł. przeciwko "A.(...)" M.(…) - Spółce Jawnej w Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2008 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt WSC (…) [I ACa (…)], oddala zażalenie.

Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 20 listopada 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego, bowiem wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 115 548 zł obejmuje kwotę 62 499,38 zł z tytułu czynszu najmu, co wyłącza w świetle art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. dopuszczalność skargi kasacyjnej w tej części, natomiast pozostała kwota 53 048,26 zł nie osiąga w sprawach gospodarczych ratio valoris wskazanej w art. 3982 § 1 k.p.c., co czyni skargę w tej części także niedopuszczalną. W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 3982 § 2 k.p.c. przez uznanie, że skarga jest niedopuszczalna, mimo wykazania, że sprawa nie dotyczy czynszu najmu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że przedmiotem sporu są należności z tytułu czynszu najmu pomieszczeń użytkowych w kwocie 62 499,38 zł, którą Sąd I instancji zasądził na podstawie art. 659 § 1 k.p.c., a Sąd Apelacyjny rozstrzygnięcie to podzielił. Okoliczność, że pozwany w skardze kasacyjnej kwestionuje przyjęty w prawomocnym wyroku, zaskarżonym tą skargą, okres trwania umowy najmu, nie może powodować zmiany charakteru roszczenia, będącego przedmiotem sporu. W orzecznictwie prezentowany jest trafny pogląd o niedopuszczalności uwzględniania kwoty zasądzonej z tytułu czynszu najmu (dzierżawy) przy obliczaniu wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., I CSK 139/06).

Trafnie zatem Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, bowiem złożona została – w zakresie kwoty 62 499,38 zł – w sprawie o czynsz najmu (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.), natomiast w pozostałej części dotyczy kwoty niższej niż siedemdziesiąt pięć tysięcy zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów zażalenie, jako nieuzasadnione należało oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).