Supreme Court dismisses appeal against bankruptcy declaration ruling as it is not a final judgment under civil procedure law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the company's appeal challenging the final ruling declaring its bankruptcy. The appellant argued the declaration order was a final judgment under Article 4241 § 1 of the Civil Procedure Code, claiming no other legal remedies remained. The Court held that bankruptcy declaration is merely a preliminary phase preceding the main bankruptcy proceedings, thus the appeal was inadmissible under Article 4248 § 1.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A ruling declaring bankruptcy is not a final judgment concluding the proceedings but a preliminary step, making an appeal for violation of law inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 5/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi W.(...) Spółki z o.o. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt XXIII Gz (…), wydanego w sprawie z wniosku W. Z., B. Z., K. Z., E. Z. i M. Z. z udziałem W.(...) Spółki z o.o. w W. o ogłoszenie upadłości W.(...) Spółki z o.o. w W., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r., odrzuca skargę; nie obciąża strony skarżącej kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi.
Uzasadnienie W.(...) – Spółka z o.o. (w upadłości) wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2007 r. Postanowieniem tym oddalono zażalenie tej spółki, wniesione od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 grudnia 2006 r., w którym ogłoszono upadłość Spółki. W skardze wskazywano podstawy zaskarżenia (naruszenie art. 395 § 2 k.c., art. 494 k.c., art. 496 k.c. oraz art. 11 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego z 2003 r.). Starano się uprawdopodobnić wyrządzenie szkody zaskarżonym postanowieniem, wskazywano na niemożność wzruszenia zaskarżonego postanowienia przy pomocy innych środków prawnych.
Dłuższy wywód skargi zmierzał do wykazania tego, że zaskarżone orzeczenie należy do grupy orzeczeń kończących postępowanie w sprawie (art. 4241 § 1 k.p.c.). 2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nie można podzielić szerzej uzasadnionego stanowiska wnoszącego skargę, że prawomocne postanowienie sądu o ogłoszeniu upadłości należy do orzeczeń „kończących postępowanie w sprawie” w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c., a postępowanie po ogłoszeniu upadłości stanowi tylko „sui generis postępowanie wykonawcze, w którym wierzytelności wobec upadłego zostają zaspokajane w szczególnym trybie, innym niż regulowany w cz. trzeciej k.p.c.” W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalony należy uznać jednak pogląd odmienny.
W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 38/05 (OSNC 2006, z. 10, poz. 171) trafnie wyjaśniono, że postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości jest tylko pierwszą (wstępną) fazą postępowania, ponieważ poprzedza ona postępowanie upadłościowe w znaczeniu ścisłym. Dlatego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowienia oddalającego zażalenie o ogłoszeniu upadłości. Wniesioną skargę należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).
O kosztach postępowania orzeczono przy uwzględnieniu art. 102 k.p.c.