Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CNP 11/08 AI generated

Supreme Court dismisses late objection to payment order due to expired two-year statute of limitations.

Case Number IV CNP 11/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defendant's objection to a final payment order filed two years after the judgment became effective. The defendant argued for legal aid costs, but the court found the objection untimely because the defendant had received the order in September 2004, not December 2005 as claimed. Consequently, the court ruled that the objection was inadmissible under the civil procedure code and denied the legal aid expense request.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An objection to a final payment order must be filed within two years of the order's effectiveness; failure to do so renders the objection inadmissible, and late objections do not qualify for state-funded legal aid.

Keywords

AI generated
statute of limitations payment order objection inadmissibility civil procedure code legal aid costs

Cited Legislation

AI generated
art. 4246 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynosi dwa lata od uprawomocnienia się orzeczenia.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Niniejsza skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
§ 15 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
art. 4246 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynosi dwa lata od uprawomocnienia się orzeczenia.
art. 4248 § 1 k.p.c
Niniejsza skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178
odpowiednio postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 11/08 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w E. z dnia 23 sierpnia 2004 r., sygn. akt I Nc (…), w sprawie z powództwa W. P. przeciwko E. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2008 r., 1. odrzuca skargę;

2. oddala wniosek radcy prawnego G. B. o przyznanie od Skarbu Państwa nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Uzasadnienie Pozwany E. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym przez Sąd Rejonowy w E. dnia 23 sierpnia 2004 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynosi dwa lata od uprawomocnienia się orzeczenia. W niniejszej sprawie nakaz zapłaty wydano dnia 23 sierpnia 2004 r. i został on (wraz z odpisem pozwu) odebrany przez pozwanego dnia 6 września 2004 r. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru z podpisem pozwanego, a więc nie jest prawdą, że z nakazem zapoznał się on dopiero w 2 grudniu 2005 r. W konsekwencji upłynął termin do złożenia skargi, która została wniesiona dnia 22 listopada 2007 r.

Oddalając wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie od Skarbu Państwa nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd Najwyższy uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona przez radcę prawnego ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych po upływie terminu, nie jest „udzieleniem pomocy prawnej” w rozumieniu § 15 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za którą koszty ponosi Skarb Państwa (zob. odpowiednio postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178). Niniejsza skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.